Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

(What's The Story) Morning Glory ?

Neen, een ochtendmens kan je me niet noemen, dat kunnen mijn huisgenoten beamen ... Wel eentje met een kanjer van een ochtendhumeur (ja, ja, werkpuntje) en geen zin om te gaan slapen voor 23.30 uur (nog een werkpuntje) ...
Ook ga je mij maar zelden in pijama aan het ontbijt vinden, simpelweg omdat mijn pijama's meestal niet veel om het lijf hebben. Een topje of oud t-shirt dat is zowat het meeste dat ik kan verdragen, broeken zijn al helemaal uit den boze, wegens veel te warm ... 
Het luchtige ondergoed/pijamasetje uit de La Maison Victor was dan ook helemaal op mijn lijf geschreven *proest*. 
Er lag een mooie Liberty klaar om geknipt te worden, maar de stress sloeg keihard toe ...  Dan maar mijn heil zoeken bij 3 meter katoen van In Den Beer (ondanks het feit dat ik nog stof genoeg heb, plan ik zeker in de Paasvakantie een uitstap naar de nieuwe winkel te Harelbeke, Deerlijksesteenweg 159), waaruit ik ooit een pijama (of godbetert een hemd) voor Dieter ging maken, maar zijn blik…
Recente posts

Fifteen Feet of Pure White Snow

Mjah, de temperaturen buiten doen naar  luchtige jurken, blote benen en sandalen verlangen, maar de realiteit is dat deze tijd van het jaar nogal eens verradelijk kan zijn, het weer plots kan omslaan en voor we het goed en wel beseffen er een polar vortex ons om de oren slaat ... 
Wellicht zittten jullie dus niet te wachten op een post met een colsjaal, maar toch ... een gewaarschuwd man/vrouw enzovoort *proest*.
Zelf ruilde ik de nylonkousen al in voor de trendy korte doorzichtige sokjes (tot grote ontzetting van mijn poetsvrouw, die deze trend dus duidelijk niets vindt) en ben ik dus even ongeduldig als heel instagram, waar je het hele weekend om de oren geslagen werd met #springiscoming #springvibes en het obligate #springisintheair. 
Ik deed uiteraard mee, zette vorige vrijdagnamiddag mijn telefoon af, haalde mijn koersfiets (en bijhorende outfit) van stal en begaf mij koersgewijs naar Gent. Deze keer was niet Bar Bidon de stopplaats, maar wel Wolhuis Wolder. De voorzienigheid ha…

London Calling

London, net voor Kerst 2018 zakten we nog eens met z'n vijven af naar de wereldstad, die eigenlijk maar op een boogscheut van ons af ligt. Met de trein ben je supersnel in het hartje van London (St Pancreas Station - alleen al het gebouw is de moeite om er eens geweest te zijn). Met de overzet duurt de reis wat langer, maar de moeite om de 'White Cliffs of Dover' te zien opdoemen aan de horizon. Een drietal uur later dan met de trein, stonden we ook in St-Pancreas Station, waar we aan de overkant in King's Cross Station konden vaststellen dat de Harry Potter-mania verre van voorbij is op het perron 9 3/4 ...
Wie London zegt, zegt ook Liberty of Britse wol ... Shaukat fabrics lieten we deze keer links liggen, aangezien de Liberty stof, die ik bij een vorig bezoek kocht, nog onaangeroerd in mijn stoffenkamer ligt. Maar Loop London stond wel op het programma. Loop ligt in het hartje van de hippe Camden en net zoals bij Rosa Pomar in Lissabon waren we er in eerste instant…

Perfect World

Welkom in mijn (opgeruimde) naaistekje.  Naaien kwam in mijn leven nadat de plannen van onze woning reeds meer dan één jaar uitgevoerd waren, vandaar dat de speelhoek voor de kinderen beetje bij beetje door mij werd ingenomen als vaste naaiplaats.  Vorig jaar verhuisde het speelkeukentje definitief naar neefje Vik en in de kerstvakantie werd bij dezelfde meubelgigant een kast aangeschaft om die plaats in te nemen.  De kast herbergt de collectie La Maison Victor, mijn favoriete naaibenodigdheden en een fractie van mijn stoffenvoorraad, voornamelijk deze die recent werden aangeschaft.


De jurk die aan de kast hangt en waarvan ik jullie met trots mijn bijna perfecte tweelingstiksel toon, is de Cara uit de jubileumeditie van La Maison Victor.  Een jurk zonder frivoliteiten, maat 36 in een helblauwe lichte, maar streelzachte sweaterstof: een ideaal recept voor Ella. De sweat kocht ik ook als coupon bij Julijasshop. Gemaakt in een handomdraai en te versieren naar eigen zin of smaak. Leuk me…

Three Little Birds

'Don't worry about a thing  Cause every little thing is gonna be allright' Alle goede dingen komen met drie ... Drie biggetjes, K3, mijn dochters, de nichtjes (alleen van 'mijne kant', want eigenlijk hebben we vier nichtjes) ... Drie nichtjes die nieuwjaarsbrieven gingen voorlezen (neen, Odille kan dit nog niet), drie nichtjes die straks gaan skiën (again, Odille niet) en een bodywarmerke kunnen gebruiken (alhoewel ze er reeds 'erfden' van hun drie nichtjes)  Het patroon is het Indiana-vestje uit La Maison Victor Editie 4, winter 2014.  In tegenstelling tot de Zsazsagilet (hier te vinden) heeft het Indiana-vestje afgeronde voorpanden, hetgeen het toch net wat meer 'girly' maakt.  De bedoeling was om de vestjes te maken uit de overschot teddy, die hier af en toe gebruikt werd als ondergrond voor mijn flatlay's, en katoentjes uit mijn restjesbak, waarvan de lapjes te klein zijn om er iets uit te maken voor mijn meisjes.  Mission gedeeltelijk acco…

Ice Queen

Gelukkig 2019 !  Dat zijn mijn wensen voor jullie ! Jozefien showt het laatste naaisel van 2018: mijn eerste Tinny jurk, met gewone mouwtjes, Peter Pan kraag en een cirkelrok.  Een echte schande dat ik het favoriete jurkpatroon van menig naaister zolang links liet liggen, alhoewel het al een eindje in mijn patronenkast staat.  Ook de stof van Timeless Treasures ligt al een tijdje (langer dan het patroon) in mijn stoffen .... euh hoop (want van een kast kan niet echt gesproken worden) te wachten op een project. Jozefien wou een zwierjurk en viste er deze ijsvogeltjes uit. Volgens haar eigen oordeel 'perfect voor het seizoen, mama' *proest*. De link naar de Tinny werd snel gelegd.  Ik kocht de stof, paspel en patroon bij De Stoffenkamer, allemaal op verschillende tijdstippen. Ik maakte een 9 jaar voor mijn tengere 10-jarige. Ik basis van de maattabel is het kind gezegend met de taille van een 6-jarige, maar ik maakte toch maar een 9 jaar ... De jurk valt wat breed, maar door de…

Babe

Kerstdag, voor ons een rustige dag, want traditioneel komt de familie bij ons samen op Kerstavond en kan iedereen de volgende dag bekomen van een overload aan hapjes, zalmtartaar, kalkoen en als klap op de vuurpijl de soezenboom van oma Tien.  Het voordeel van een kleine familie is dat iedereen in onze living past, mits wat herschikking van de meubels ... Wat nu volgt zijn enkele dagen onversneden familietijd: lang ontbijten, boekje lezen, cinema, tieners die en in en uit huis vliegen, familiefilms op televisie (wat hier meer en meer gelijkstaat aan Netflix) ... Eén van die klassiekers is 'Babe'; het verhaal van een varkentje dat denkt dat het een herdershond is. Waarom moet ik bij de Carpino sweater nu toch aan 'Babe' denken ?  Wel, mijn Carpino sweater is gemaakt in Titus van Baa Ram Ewe, één van de ongelooflijk mooie merken van Wolder.  Ennn 'Baa Ram Ewe' is het paswoord dat Babe nodig heeft om de schapen op de schapenhoederswedstrijd in beweging te krijgen…