Doorgaan naar hoofdcontent

1999


Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...

Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 

2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !

Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 

Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 

De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na deze jurk. Een dunne gebroken witte viscose van Marie Mero lag al een paar jaar op een patroon voor een blouse te wachten. De Elsa zou het worden, maar bij het overlocken (en uiteraard was ik aan het babbelen) sneed ik nu toch wel in de stof  ... Een oplossing was snel gevonden, aangezien letterlijk overal patches opdoken !

Enkele weken later stond de kraag eraan, maar toen stikte ik de mouw in de manchet, was het Kerstvakantie, belandde ik onderaan een Zwitserse berg, een week later in een Belgisch ziekenhuis en de blouse ergens onderaan een stapel onafgewerkte projecten. 

Vele hashtags #tibiaplateaufracture, #recovery en #knittersofinstagram later, kreeg ik terug naaigoesting, maar de zin om de blouse af te werken, die liet nog wat op zich wachten. 
  
In een vlaag van zinsverbijstering maakte ik me begin december een paillettenrok uit 50cm stof (3 jaar geleden gekocht bij het gestopte Samira te Ledeberg). Ik nam het patroon van de Kirstyrok over (La Maison Victor editie 6/2015) en een uurtje en twee gebroken naalden later had ik een glimmende kokerrok. Instant gratification for my inner princess :-) 

Tijdens het kerstshoppen zocht ik me suf naar een witte blouse uit viscose, die in mijn hoofd perfect zou passen op de rok als outfit voor Oudejaarsavond ... maar vond mijn goesting niet en toen dacht ik aan die onafgewerkte Elsa blouse ! 

Gisteren raapte ik de moed bijeen om de mouw los te tornen uit de manchet, knoopsgaten te maken en knopen aan te naaien ... et voilà, mijn outfit voor deze avond is er !

Mijn oudste dochter was bereid om eventjes foto's te nemen en een allerlaatste blogpost van 2017 kon gemaakt worden !











Proost ! Maak er een leuke avond van, hou het veilig en tot volgend jaar ! 

"May all your troubles last as long as your New Year's resolutions"  - Joey Adams

1999 - Prince (1982)

Reacties

  1. Waw, you'll rock tonight!

    Jij bezit blijkbaar toch een talent hoor, een gat maken juist op die plaats waar patches gewoonlijk terecht komen ... It was your lucky day ...

    Fijn eindejaar!!
    Saskia

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jawadde. Speciale outfit maar HET staat je goed.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …