Doorgaan naar hoofdcontent

Happy Feet

'Kousen', wie schrijft er nu een blogpost over 'kousen' ...

Kousen (of sokken) voor de koukleumen onder ons een redmiddel in bed, bij gebrek aan partner of om je partner niet de stuipen op het lijf te jagen wanneer je jouw ijspegels zachtjes tegen zijn/haar benen legt ...

Kousen leiden evenwel een eigen leven: ze durven wel eens verloren gaan in de wasketting en elk huishouden heeft wel een schuif of bakje met weeskousen, die liggen te wachten tot hun verloren gewaande wederhelft terug opduikt ... Alle oplossingen van de wetenschap om het fenomeen te voorkomen ten spijt (knopen aan kousen, wasspelden om ze samen te houden, enz ...) ben ik er persoonlijk van overtuigd dat dit zoiets is als het monster van Loch Ness: er wordt naar een verklaring gezocht en een oplossing gevonden, maar het monster blijft opduiken en bestaan ...

Kousen zijn de laatste jaren wel een echt fashion item geworden en zijn niet meer per definitie saai. Ook voor heren is het hét item geworden om -naast of in vervanging van de das- een persoonlijke toets aan hun outfit te geven.

Maar kousen breien, daar was ik nog niet aan begonnen, enerzijds omdat het mij vrij ingewikkeld leek en anderzijds erg arbeidsintensief ... Slechts één van beide bleek te kloppen ! 

Door het testen van het patroon van Apella Knits (en wat online hulp) heeft het kousen breien geen geheimen meer voor mij ! 

Het patroon wordt gebreid van de teen en bestaat uit twee versies: een bredere kous met hielflap en een smallere kous met verkorte toeren. De smallere kous geniet hier de voorkeur, aangezien deze beter aan de voet aansluit.

Het is een zalig basispatroon, waarmee je in een mum van tijd (figure of speech: zelfs geoefende breiers doen toch enkele dagen over een paar kousen) een leuke sokkenlade bijeen kan breien. Maar laat je ook niet afschrikken: het is gewoon leuk om de sok langzaam aan te zien vorm krijgen en wat is een paar uren breien in vergelijking met jarenlang draagplezier !

Intussen kan je je ook de kinderversie aanschaffen of bij Julija's Shop te Antwerpen een workshop met begeleiding gaan volgen. Sokkenwol vind je in alle kleuren van de regenboog en motieven (Julija's Shop heeft leuke zelfstrepende in snoejeskleuren die op mijn wishlist staat) en met één bol kan je één paar kousen breien. En met de restjes, brei je opnieuw kousen, want met een restje en een nieuw basiskleur heb je opnieuw een ander paar originele kousen  !

Deze zijn gebreid in Regia, 4-draadswol met 5 naalden 2,5. 






Wij hebben hier thuis alvast warme 'Happy Feet ' met de Vanilla sokken.

Happy Feet - Paolo Conte (1990)

Reacties

  1. Wat een prachtige post! Zalig mooie kousen ook. Mijn jongste slaagt erin om elke avond van zodra hij thuiskomt één kous uit te doen, zijn andere doet hij uit als hij gaat slapen, elke avond moet ik die 2 kousen zoeken nog voor ze in de wasmachine terecht komen, ...veel weeskousen hier:)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …

De Zji

De kop van het school- en gerechtelijk jaar is eraf, de triathlon van Keulen staat afgevinkt op Dieters Bucket List en dat in een tijd onder de 12 uur (om exact te zijn 11 uur, 43 minuten en 42 seconden, hetgeen een 51ste plaats in het algemeen klassement en een 8ste plaats in zijn leeftijdscategorie opleverde) en ook mijn eerste tourtocht met de koersfiets (het Grootste Vrouwenpeleton) is achter de kiezen.  Wat uitwaaien en familietijd was dan ook aan de orde ! Alhoewel we dichter bij Knokke-Heist wonen, kiezen we meestal voor Nieuwpoort als bestemming aan zee. Die 'meestal' moet je wel met een stevige korrel zout nemen, want meer dan één keer per zomer geraken we er meestal niet, aan onze Noordzee.  Op het programma stond een brunch in een charmant eethuisje 'Jeanne' in het centrum van Nieuwpoort. We werden er niet alleen erg hartelijk ontvangen, maar ook super verwend met allerlei lekkers !  Na de brunch trokken we met z'n allen langs de Vismijn en de talrijke …