Doorgaan naar hoofdcontent

Novocaïne for the soul

Soms heeft de ziel wat zalving nodig ... Op het einde van een drukke, maar zonnige septembermaand bijvoorbeeld.

Een septembermaand waarin eigenlijk alles wel weer op wieltjes loopt, maar de ziel het soms nog lastig heeft met het voorbij vliegen van de tijd.

Wat is er dan een balsem voor de onrustige ziel ? Juist, een naaisel voor een mensje dat pas begint aan die hectische, maar boeiende tocht door het leven !

Er lagen hier nog wat restjes van deze en deze trui. Te klein om iets voor mijn meisjes te maken en dus ging ik aan de slag met het patroon 'One to Hug' van Mind the Whale. Leuke patronen met dat tikje meer creativiteit ! Riet is ook de helft van het duo achter Zo Geknipt 1, waarin dit patroontje oorspronkelijk in verscheen in maat 74. Perfect voor Isaura, ons jongste nichtje.


Genieten jullie mee van haar snoetje  ?






Met de trotse mama !
Ik had net stof te kort om ook de mouwtjes uit Eva's Paardjes te maken. 

Een bomberjack in gedachten, nam ik de zachtste borg uit mijn stoffenkast (De Stoffenkamer) om de mouwen ermee te maken. Ook de voering is in borg, behalve de mouwen, die ik uit witte zomersweat (stoffenverkoop Marie Mero) maakte, met een randje Eva's Paardjes. De bronzen paspel komt uit De Stoffenkamer. De bronzen drukknopen uit de Veritas.

Tip: verstevig de plaats voor de drukknopen op beide stoffen (indien tricot of sweater) met plakkatoen ! Een eerste poging met gewone versteviging liep bijna uit op een familiedrama :-)

Maar omdat ééntje, geen is en er nog een geboortekaartje op de kast stond, zonder bijhorend kadootje, maakte ik nog een jasje.


Hiervoor gebruikte ik Eva's Flamingo's en een vuilroze fleece voering (In den Beer). De witte paspel en de zilveren drukknopen (Veritas) maakten het geheel af.


Lieve Lara, het jasje komt zo snel mogelijk jouw richting uit ! Misschien zal het voor jou nog een beetje te groot zijn, maar je groeit er wel in !

De nieuwe Eva Mouton-stofjes liggen hier ook, maar voorlopig ontbreek ik wat herfst/winter inspiratie om ermee aan de slag te gaan. Bovendien zijn de meisjes nog niet uit hun vorig sweaters gegroeid en lijkt het mij zonde om deze nu al naar de achterkant van de kleerkast te verbannen.

Foto's van schattigheid is altijd een beetje 'novocaïne for the soul' !

Groetjes,

Katrien

Reacties

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …