Doorgaan naar hoofdcontent

Liefde is Alles

O-oh liefde is alles
Liefde is alles
Wat er blijft wanneer de rest verloren is
Leg je hand in de mijne
Tot we samen verdwijnen
Dan wordt het helder, wordt het simpel
Dan winnen we met vlag en wimpel
En zonder loopt het meestal ergens mis


Liefde voor je partner, kinderen, ouders, schoonouders, (schoon)broers en (schoon)zus, neefjes en nichtjes ...
Liefde voor de vrienden en vriendinnen, collega's ...
Liefde voor de familiehulp, de kine en de hometrainer (al is het met deze laatste eerder een haat-liefde-verhouding)

Zonder al deze liefde stond ik nu al niet met mijn krukken te zwaaien. 3 maand na het ongeval, kan ik korte stukjes stappen zonder krukken (maar met unloaderbrace), kan ik fietsen (op de hometrainer) zonder weerstand en zal ik wellicht volgende week het groen licht van de orthopedist krijgen om te beginnen autorijden, werken en trainen met weerstand. Duimen jullie mee ?

Zoals jullie wellicht opmerken, is de liefde voor eten in de revalidatieperiode ook niet overgegaan en zijn de winterkilo's nog pertinent aanwezig ... Naast terug mogen autorijden, zal fietsen (voorlopig nog op de hometrainer) met weerstand een tweede doel worden. Hopelijk zal dit samen met een gezonder voedingspatroon de verbranding zijn werk doen doen.  



Het kersenrode truitje is een ideaal lentetruitje. Het patroon komt uit boekje Simply Breien (ed februari/maart), te verkrijgen in de boekhandel of in bij Veritas.

Het gebruikte garen is Drops Belle, gekocht bij Wolplein. Ik gebruikte 9 bolletjes voor maat 40/42.

Ik ben helemaal verliefd op het leuke patroon: de V  bestaat uit 2 rechtse en 2 averechtse, maar door telkens één steek te verspringen ontstaat er een leuk patroon. 

Bij het bekijken van de foto's heb ik trouwens opgemerkt dat ik de linkerschouder een beetje 'anders' heb afgewerkt *proest* Late-night knitting, het is niet altijd een goed idee ... Spijtig, maar ik denk toch dat het truitje een favoriet zal worden in mijn lente garderobe. 



Ook op de mouw vind je het V-patroon terug. Love it !  

Ook Ella draagt een zelfgebreid truitje in Drops Belle. Het truitje is haar lievelingstruitje. Het is eigenlijk al af sinds september 2016 (de deadline van 1 september werd niet gehaald), maar haalde de blog nog niet. 

Het patroon 'Mars' komt uit het eerste boekje 'Boven de Wolken' van Julie Jaeken. Ik breide de kleinste volwassenmaat (XS) ...  0f breide ik nu de grootste kindermaat ?  Ik weet het niet meer en ik heb ook nergens opgeschreven. In elke geval, superleuk om te breien met het (eenvoudige) ajourpatroon op de mouw.




Reacties

  1. You go Girl!! Wat een vooruitgang! En schitterende truitjes!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh ja, ook grote fan van het v-patroontje in jouw lentetruitje ! Supermooi !
    Enne, revalideer ze ! Veel succes !

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …