Doorgaan naar hoofdcontent

Lovely

Zij deelt een aantal tips om te naaien voor tieners, die ik meestal aan mijn laars lap ... want eerlijk, ik weet het soms niet meer: een truitje, helemaal in de kleur en stijl van het moment, gemaakt volgens hun instructies, ligt ongedragen in hun kast en een simpel zwart t-shirt (dat om deze reden nooit de blog haalde) vind ik haast elke week in de was ...
Alleen als ik de schaar wil zetten in een gekoesterd lapje stof, dan wordt er tijd gemaakt voor een 'conclaaf': wie wil wat en ga je dat wel dragen (meer dan alleen voor de fotoshoot) ? 
De twee oudste zijn bovendien de meisjespatronen al lang ontgroeid en ook maat 30 en 32 kan ik al links laten liggen. 
Time for some serious opmetingswerk en een zoektocht naar geschikte patronen, want 'mama, dat is té' (zijnde ofwel te bloot, te veel décolté, te kort, te lang, te ouderwets, ... vink aan wat past!) is vaak het antwoord op mijn vraag 'wat vinden jullie hiervan' ? 
'Twinning' is absoluut uit den boze: toen ik ze voorstelde om een korte Pola-jurk uit Fibre Mood #3(waarvan ik de lange versie voor mezelf maakte) was de comment iets in de stijl van 'ik ga toch niet dezelfde jurk als jij dragen, wáh'
Maar ook in de confectie wordt alles kritisch afgewogen. 
Roos was halverwege april mee op weekend naar Milaan (waar Dieter een fabuleuze prestatie neerzette op de Marathon - 3u 12 min 14 sec om precies te zijn) en doken we de winkels in. Ze zocht specifief naar 'een witte, luchtige zomerjurk, zo eentje om langs het strand in de avondzon te kuieren, maar vond nergens haar zin. Alles was te lang, te kleurrijk, te diep gedecolteerd ... 
Een week later werden de nieuwe patronen van Fibre Mood #4 voorgesteld: één blik was voldoende om te weten dat Mira wel aan haar eisen zou voldoen ! 

Een wit doorzichtig stofje uit de Kringwinkel (dat ik ging voeren) bleek net te kort te zijn, maar met 2 meter Graphite Bleu van Atelier Brunette (gekocht bij De Stoffenkamer) had ik net genoeg als ik gekochte biais gebruikte voor de halsafwerking.
Ik nam een risico door te knippen, nog vooraleer ik officieel goedkeuring had, maar een eerste pasbeurt bleek een schot in de roos !
Maat 34 zit perfect (alhoewel ik volgens de maattabel uitkwam op maat 38), enkel de lengte moest iets ingekort worden aan de zoom en de mouwen.

Ella zag de jurk en wou eenzelfde jurk, maar dan in een effen stof. Maat 34 bleek ook voor haar te passen, zodat de tweede jurk nog sneller in elkaar zat dan de eerste.
Mijn stoffenvoorraad is 2 meter lichtblauwe/grijze double gauze armer, Ella een Mirajurk rijker. 
De double gauze kocht ik in De Strek (Au Plus Bas) te Ledeberg aan een zacht prijsje.
De mouwen van het patroon zijn erg eenvoudig van afwerking. Ik dacht eerst er nog een ruffle aan te zetten, maar zag ervan af na de verschrikte blik in de ogen van de dames. 
Ik zoomde de mouwen uiteindelijk 6 cm in en plooide daarna 3 cm naar buiten. Het boordje zette ik vast met enkele steekjes aan beide kanten van de mouw.
De double gauze van de beide jurken werd onderaan 3 cm met de hand ingezoomd.

De dames voor de lens krijgen was een ander paar mouwen.
Bon, het is toch gelukt, maar het waren serieuze onderhandelingen. Eens vijftien en dertien gepasseerd ligt hun prijs toch hoger dan een extra bol ijs of een kwartier langer Netflix, dat kan ik als tip alvast meegeven *proest*.
De jurken gaan hier niet veel de binnenkant van de kast zien, als het weer een beetje meezit deze lente en zomer.
Nog een aantal 'actie' shots: de jurk scoort hoog op de 'zwierfactor' en dat blijkt voor meisjes van vijftien en dertien nog steeds een pluspunt te zijn ...




De titel van deze blogpost was ook geen sinecure: Mira mag dan een leuke Vlaamse naam zijn, maar ze wordt niet bezongen ... 
Ik koos dan ook maar een song die aansloot op de leefwereld van mijn dames: eentje van Billie Eilish, de duistere popsensatie van het voorbije en huidige jaar. De zeventienjarige wordt verwacht op Pukkelpop deze zomer en de eerste onderhandelingen om een ticket te bemachtigen (en de bijhorende toelating om naar Kiewit te gaan -liefst zonder ouders) werden opgestart ! 
Kijk zeker naar de creaties van de andere deelnemers aan de Linkparty ! Fibre Mood #4 wordt een topeditie ! 

Lovely - Billie Eilish (feat. Khalid)

Reacties

  1. Naaien voor tieners lijkt me nog moeilijker als naaien voor mijn ventje... maar je slaagde er wonderwel in je moeilijke klanten tevreden te stellen. Mooie dames met mooie jurken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tof, toffer, tofst! Of wacht, hoe zeggen die gasten dat. Swag!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Super mooi, ik zou deze zo maken voor mijn dochter, maar eerst haar toestemming vragen … Tieners ...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik hou ook nog wel van zwierderige rokken ;) de volgende keer gewoon voor jezelf kiezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Twee mooie dames in twee mooie jurken!! Gescoord, mama!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Orinoco Flow (Sail Away)

De vorige edities van Fibremood indachtig, waarbij het me niet lukte om deel te nemen aan de Linkparty met een naaisel (vorige keer breide ik de #fibremoodbliss), koos ik voor het meest eenvoudige patroon: de #fibremoodafra: een t-shirt met boothals en driekwart mouwen.  Leuk detail: vanaf nu zullen de pdf-patronen zowel beschikbaar zijn met als zonder naadwaarde. Persoonlijk zou ik voor jurken, broeken, bloezen en rokken voor mezelf kiezen voor de versie zonder naadwaarde, omdat dan de aanpassingen makkelijker te maken zijn, maar voor een simpel t-shirt en kindernaaisels is een patroon met naadwaarde dan weer wat werk uitgespaard.  Ik denk vooral dat het kwestie van gewoonte is: als graag werkt met Angelsaksische patronen, zal je wellicht een gat in de lucht springen van blijdschap met deze mededeling, als je niet binnen de standaard maattabellen valt (zoals yours truly) zal de naadwaarde erbij tekenen, gewoon onderdeel van het naaiproces blijven.  Maar bij de Afra maakte ik

Hello

Wel hello again ...  Het is lang geleden dat hier nog iets is verschenen. Een hele lente, zomer en herfst gingen voorbij zonder bloggen. De zin was er niet, noch om foto's te nemen van werkstukken, noch om teksten te schrijven over het maakproces.  Langzaam merk ik dat blogs uitdoven en overgenomen worden door Instagramposts. Een beetje jammer voor de lezer die geïnteresseerd is in het wel en wee van een naaister, breister, bakster ...  Maar een blog onderhouden, daar kruipt tijd in, maar ook veel 'goesting', om het met de woorden van Gwendolyn Rutten te zeggen. En dat laatste ontbrak dus vaak... De wintermaanden zijn traditioneel breimaanden bij mij. Hygge, heet dat tegenwoordig ...  Naast twee truien voor Dieter, een nieuwe No Frills trui voor Roos, een Stockholmslipover (een debardeur) en een bijpassende haarband, breide ik sinds september 2020 ook een zalige trui voor mezelf: de Woodwardia pullover uit Pom Pom Quarterly nr 28 (The Botanical Issue).  Ik leerde Pom Pom Qu

'Tis Autumn

Het was hier stil in oktober ... Normaal gezien is dat anders: niet alleen is oktober de maand waarin ik jarig ben (hello, 44), het is ook de maand waarin alles op zijn plooi valt, na een drukke septembermaand ... Normaalgezien, want dit jaar bleef de septemberblues een beetje hangen, hetgeen resulteerde in geen zin om te naaien.  Er werd gebreid, maar dat resultaat krijg je in de komende weken wel eens te zien.  Maar naaien, neen, daar had ik geen zin in ... komt erbij dat mijn naaimachine bijna onzichtbaar geworden was onder de lappen stof, die wel nog werden aangekocht.  Enkele dagen voor mijn verjaardag volgde ik de Lederworkshop bij De Stoffenkamer. Alhoewel er bij het maken van de handtas (of heuptasje) geen naaimachine aan te pas kwam, deed het mij deugd om weer wat gelijkgestemde zielen tegen te komen, die net zoals ik een naaidip ondergingen ... Gedeelde smart is nog steeds halve smart.  Aangezien mijn tongspieren geen dip ondergingen, moest ik rekenen op de hulp van

Blauw, blauw, blauw ...

Blauw is, naast rood en groen, mijn kleur en is voor mij het nieuwe zwart ... Ik draag graag zwart, maar blauw is toch nog wat zachter. Blijkbaar zit in mijn blauwe periode, zie mijn vorige blogposten. Met de herfst in aankomst en de 'bernadette-hype' in volle storm, haalde ik de breipennen boven en na een week was de cardigan af !  Het model is oversized en dat geeft bij mij als resultaat dat de kilo's die er de voorbije weken af zijn gegaan (-3, dikke duim voor mezelf) er in één wip terug ... In combinatie met een strakke zwarte (of donkerblauwe) jurk of donkere jeans, zal de cardigan wel gedragen worden ! Kwaliteit van de wol is superzacht (100% mohair), niet goedkoop, maar zeker niet de prijs die je in de winkel voor een (echte) Bernadette betaalt. Het patroon kreeg ik bij aankoop van de wol. Rita van Lana Exclusieve in Aalter stond klaar met tips en tricks en de bolletjes op overschot nam ze terug over ! De breifiles: - bamboe naalden nr