Doorgaan naar hoofdcontent

I'll be there for you

Dé begintune van 'Friends', dit stuk kan dan ook niet anders dan over dé Rachel rok gaan uit de laatste La Maison Victor ( jan/ feb 2016).

Ik ga jullie niet vervelen met mijmeringen over hoe de sitcom me terug katapulteert naar mijn eerste studentenjaren, daar hebben we het vorige keer over gehad en straks vinden jullie mij een oude, zagende sok...

Wel leuk is dat de hele reeks te zien is via Netflix en Dieter en ik de avond meestal afsluiten met een aflevering van Friends. 'How you're doing', you've got mo(o)usse in your hair, the manbag ...ze passeren hier weer bijna dagelijks en net als bij FC De Kampioenen is er altijd wel eentje dat je ondanks de talloze herhalingen nog niet gezien hebt of eentje die je keer op keer zou bekijken.

In de eerste seizoenen heeft Rachel nog haar befaamde 'Rachel-kapsel' en loopt ze rond in Central Perk in vrij korte rokjes. Net zoals de Rachel uit La Maison Victor.

Kort en een beetje pofferig, dat is het model. 

Een coupon zwarte, lichte wol van Marie Mero voor de eerste versie. De aandachtige lezer/kijker had de rok wellicht al opgemerkt in deze post.

Geen enkele aanpassing was nodig voor de maat 42.

Alleen bleek de coupon Marie Mero nogal doorzichtig te zijn en is een onderrokje noodzakelijk om het zedig te houden. Het gebrek aan voering vloeit voort uit mijn luiheid... Geen zakken in deze versie. Dit maakt dat de rok supersnel in elkaar zit.

De tweede versie is mijn eerste stuk voor de lente. Ze hangt in de lucht, ik voel het en ik weet nu al dat de frustratie enorm zal zijn als de zon en de bijhorende warmte wat op zich zal laten wachten ... Patience, my dear, niet één van mijn beste kwaliteiten.

Deze foto werd genomen in een mooi winterzonnetje, dat de belofte van lente in zich heeft :



Ik had deze keer wel het geduld om zakken, met een restje lichtblauwe voeringsstof, te voorzien en lijntjes netjes op elkaar te leggen. Doorlopende prints, een droom (of nachtmerrie) voor een perfectionist.




De zakjes maakte is dus in lichtblauwe voeringsstof, maar voorzag ik aan de naad met de zakingang van een bies (ongeveer 5cm) uit de stof van de rok, zodat de zakingang quasi onzichtbaar is.


De stof is een metertje gekoesterd textiel van Marie-Léonie Stock, gekocht bij Mondepot vorig jaar. Tussen de lijntjes zitten er subtiel fluo-accentjes in de stof verwerkt. Ik denk dat ik ze aan de juiste kant gebruikt heb, maar zeker ben ik het niet. Enfin, eigenlijk doet het er niet toe. Wel gesakkerd, de stof rafelt als zot, overlocken voor het stikken was opnieuw de boodschap.

Ik ga alleen moeten oppassen dat ik het lenterokje combineer met het juiste bovenstuk. Met de zwarte versie kan je het balloneffect en het gebrek aan lengte nog wat camoufleren met dikke kousen, maar in de lente en zomer draag ik nooit kousen (ook geen huidskleurige) en het laatste wat ik wil, is er als een opstijgende ballon uitzien.

Volgende zaterdag staat er een naaidate op het programma met deze madam, zo ontsnap ik wat aan de verfgeur bij ons thuis... En zo kom ik naadloos weer bij de titel van mijn blogpost :-)

Reacties

  1. Super leuk rokje! Kan je lekker Rachel gaan spelen, haren pofferig en al (en een foto laten zien!). Tof stofje ook met die accentjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi! Dat stofje past er echt perfect bij! Ook ik kan trouwens nog steeds genieten van de zoveelste herhaling Friends...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. knappe versie! hier ook een fan van Rachel (het rokje én die van Friends :-))

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi! Ik heb mijn versie ook net af, maar nog niet geblogd. Ik vind jouw stofje geweldig!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi! Ik heb mijn versie ook net af, maar nog niet geblogd. Ik vind jouw stofje geweldig!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel mooi! Deze rok staat ook op mijn lijstje. Ik ontdekte net je blog en je maakt leuke dingen!
    Wat me hier opvalt is dat we dezelfde vloer hebben. Heb jij ook zoveel problemen met het onderhoud? (Nooit proper te krijgen, altijd voetafdrukken, zelfs na het kuisen, alsof er een film opligt ook al kuis je al jaren met aangepaste intensiefreinigers, ...)
    Ik wil niet zagen hoor, maar ik vroeg het me maar af ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Marlies, i feel your pain ! Idd k*tvloer om proper te krijgen ... mij hebben ze gezegd heeeeel warm water te gebruiken en een heel klein beetje reiniger. Maar dan nog is het nie altijd proper, ik heb er leren mee leven :-D

      Verwijderen
    2. Ik ben niet alleen, oef! Mij er bij neerleggen lukt af en toe, maar soms begin ik toch als een gek te kuisen in de hoop dat het ooit eens betert :-)!

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …

De Zji

De kop van het school- en gerechtelijk jaar is eraf, de triathlon van Keulen staat afgevinkt op Dieters Bucket List en dat in een tijd onder de 12 uur (om exact te zijn 11 uur, 43 minuten en 42 seconden, hetgeen een 51ste plaats in het algemeen klassement en een 8ste plaats in zijn leeftijdscategorie opleverde) en ook mijn eerste tourtocht met de koersfiets (het Grootste Vrouwenpeleton) is achter de kiezen.  Wat uitwaaien en familietijd was dan ook aan de orde ! Alhoewel we dichter bij Knokke-Heist wonen, kiezen we meestal voor Nieuwpoort als bestemming aan zee. Die 'meestal' moet je wel met een stevige korrel zout nemen, want meer dan één keer per zomer geraken we er meestal niet, aan onze Noordzee.  Op het programma stond een brunch in een charmant eethuisje 'Jeanne' in het centrum van Nieuwpoort. We werden er niet alleen erg hartelijk ontvangen, maar ook super verwend met allerlei lekkers !  Na de brunch trokken we met z'n allen langs de Vismijn en de talrijke …