Doorgaan naar hoofdcontent

I'll be there for you

Dé begintune van 'Friends', dit stuk kan dan ook niet anders dan over dé Rachel rok gaan uit de laatste La Maison Victor ( jan/ feb 2016).

Ik ga jullie niet vervelen met mijmeringen over hoe de sitcom me terug katapulteert naar mijn eerste studentenjaren, daar hebben we het vorige keer over gehad en straks vinden jullie mij een oude, zagende sok...

Wel leuk is dat de hele reeks te zien is via Netflix en Dieter en ik de avond meestal afsluiten met een aflevering van Friends. 'How you're doing', you've got mo(o)usse in your hair, the manbag ...ze passeren hier weer bijna dagelijks en net als bij FC De Kampioenen is er altijd wel eentje dat je ondanks de talloze herhalingen nog niet gezien hebt of eentje die je keer op keer zou bekijken.

In de eerste seizoenen heeft Rachel nog haar befaamde 'Rachel-kapsel' en loopt ze rond in Central Perk in vrij korte rokjes. Net zoals de Rachel uit La Maison Victor.

Kort en een beetje pofferig, dat is het model. 

Een coupon zwarte, lichte wol van Marie Mero voor de eerste versie. De aandachtige lezer/kijker had de rok wellicht al opgemerkt in deze post.

Geen enkele aanpassing was nodig voor de maat 42.

Alleen bleek de coupon Marie Mero nogal doorzichtig te zijn en is een onderrokje noodzakelijk om het zedig te houden. Het gebrek aan voering vloeit voort uit mijn luiheid... Geen zakken in deze versie. Dit maakt dat de rok supersnel in elkaar zit.

De tweede versie is mijn eerste stuk voor de lente. Ze hangt in de lucht, ik voel het en ik weet nu al dat de frustratie enorm zal zijn als de zon en de bijhorende warmte wat op zich zal laten wachten ... Patience, my dear, niet één van mijn beste kwaliteiten.

Deze foto werd genomen in een mooi winterzonnetje, dat de belofte van lente in zich heeft :



Ik had deze keer wel het geduld om zakken, met een restje lichtblauwe voeringsstof, te voorzien en lijntjes netjes op elkaar te leggen. Doorlopende prints, een droom (of nachtmerrie) voor een perfectionist.




De zakjes maakte is dus in lichtblauwe voeringsstof, maar voorzag ik aan de naad met de zakingang van een bies (ongeveer 5cm) uit de stof van de rok, zodat de zakingang quasi onzichtbaar is.


De stof is een metertje gekoesterd textiel van Marie-Léonie Stock, gekocht bij Mondepot vorig jaar. Tussen de lijntjes zitten er subtiel fluo-accentjes in de stof verwerkt. Ik denk dat ik ze aan de juiste kant gebruikt heb, maar zeker ben ik het niet. Enfin, eigenlijk doet het er niet toe. Wel gesakkerd, de stof rafelt als zot, overlocken voor het stikken was opnieuw de boodschap.

Ik ga alleen moeten oppassen dat ik het lenterokje combineer met het juiste bovenstuk. Met de zwarte versie kan je het balloneffect en het gebrek aan lengte nog wat camoufleren met dikke kousen, maar in de lente en zomer draag ik nooit kousen (ook geen huidskleurige) en het laatste wat ik wil, is er als een opstijgende ballon uitzien.

Volgende zaterdag staat er een naaidate op het programma met deze madam, zo ontsnap ik wat aan de verfgeur bij ons thuis... En zo kom ik naadloos weer bij de titel van mijn blogpost :-)

Reacties

  1. Super leuk rokje! Kan je lekker Rachel gaan spelen, haren pofferig en al (en een foto laten zien!). Tof stofje ook met die accentjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi! Dat stofje past er echt perfect bij! Ook ik kan trouwens nog steeds genieten van de zoveelste herhaling Friends...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. knappe versie! hier ook een fan van Rachel (het rokje én die van Friends :-))

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi! Ik heb mijn versie ook net af, maar nog niet geblogd. Ik vind jouw stofje geweldig!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi! Ik heb mijn versie ook net af, maar nog niet geblogd. Ik vind jouw stofje geweldig!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel mooi! Deze rok staat ook op mijn lijstje. Ik ontdekte net je blog en je maakt leuke dingen!
    Wat me hier opvalt is dat we dezelfde vloer hebben. Heb jij ook zoveel problemen met het onderhoud? (Nooit proper te krijgen, altijd voetafdrukken, zelfs na het kuisen, alsof er een film opligt ook al kuis je al jaren met aangepaste intensiefreinigers, ...)
    Ik wil niet zagen hoor, maar ik vroeg het me maar af ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Marlies, i feel your pain ! Idd k*tvloer om proper te krijgen ... mij hebben ze gezegd heeeeel warm water te gebruiken en een heel klein beetje reiniger. Maar dan nog is het nie altijd proper, ik heb er leren mee leven :-D

      Verwijderen
    2. Ik ben niet alleen, oef! Mij er bij neerleggen lukt af en toe, maar soms begin ik toch als een gek te kuisen in de hoop dat het ooit eens betert :-)!

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…