Doorgaan naar hoofdcontent

It's a sad, sad planet

Nu het gejuich om het inrekenen van Abdeslam wat is verstomd, staat de wereld in België opnieuw stil...

Verdriet in de eerste plaats voor de slachtoffers: mensen die stuk voor stuk klaarstonden om op avontuur te gaan, te leven, kortom. Mensen voor wie het leven letterlijk stopt op 22 maart 2016, maar ook mensen voor wie hun leven in twee gedeeld wordt. Mensen voor wie het na vandaag nooit prettig meer zal zijn om in spanning uit te kijken naar de vliegvakantie, citytrip, businesstrip ... Mensen die morgen op dezelfde plaats opnieuw moeten gaan werken. 

Verdriet om de best beveiligde luchthaven van Europa: vorig weekend nog kunnen vaststellen dat iedereen, ondanks de verscherpte veiligheidsmaatregelen, de aanwezigheid van militairen, vriendelijk en behulpzaam bleef.

Verdriet om onze kinderen: ik weet echt niet wat ik hen deze avond ga vertellen. Opnieuw zeggen dat het bij ons niet kan gebeuren, lijkt ineens heel hypocriet... Allemaal emigreren naar Zwitserland zal wellicht niet gaan en leven in haat daar heb ik geen zin in. 

Ik wil niet naïef zijn, maar ik wil ook geen zaadje van haat in hun planten.

Misschien moeten we niet bidden voor Brussel, Madrid, Istanboel, Londen, Parijs, Berlijn,... maar eens gaan wandelen tussen de stenen zuilen van het Joods gedenkteken in Berlijn en beseffen hoe misselijkmakend (letterlijk) fout haat tegen een bepaalde bevolkingsgroep is.

Hetgeen IS wil, is het destabiliseren van de Westerse wereld en het Westen in een permanente staat van oorlog brengen tegen de mensen die in hun eigen landen wonen, werken... Het hallucinant te zien hoe zij daar stap voor stap in slagen: niet alleen zal er een verstrenging zijn op het vlak van regels met betrekking tot het terrorisme, maar die gaan vast en zeker een impact hebben op ons dagelijks leven, hetgeen de haat alleen maar kan aanwakkeren...

Ik hoop alleen dat de focus van de veiligheidsdiensten niet te veel op het vinden van de hoger vermelde lag en dat de groep die deze aanslagen heeft gepleegd daardoor door de mazen van het net is kunnen glippen... 

Ik weet alvast dat ik niet in de schoenen van onze premier wil staan en dat hij wellicht deze nacht niet alleen door zijn dochtertje wakker zal gehouden worden. Ik wens hem dan ook veel (al dan niet politieke) moed en karrenvrachten gezond verstand toe. 

Ik zoek al een uur naar een passend prentje om deze post af te sluiten, maar ik vind er geen dat uitdrukt wat ik voel ... 'Leeg' komt nog dichts in de buurt.

'Stay safe' voor de mensen die deze ochtend in de wagen/trein stapten om naar Brussel te gaan werken. 





Reacties

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Er zijn inderdaad geen woorden voor

    BeantwoordenVerwijderen
  3. R zijn inderdaad heb woorden voor

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jij kan het zo juist verwoorden, dat zou ik zelf niet kunnen. Jouw tekst hier laat ik ook eens lezen door mijn oudste!
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jij kan het zo juist verwoorden, dat zou ik zelf niet kunnen. Jouw tekst hier laat ik ook eens lezen door mijn oudste!
    X

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Break Free

Treinen, stations en foto's, dat doet het altijd goed ...
Wat kan ik jullie voorstellen:  - mijn oudste dochter van bijna veertien - een Picha rok uit La Maison Victor: de grootste kindermaat, verlengd naar maxi-rok uit een zalige double gauze, die ik kocht bij De Stoffenkamer. De zakken en de tassels liet ik achterwege. - een Odette t-shirt uit La Maison Victor: maatje 34 in de allerzachtste double gauze, ook uit De Stoffenkamer. Ik werkte voor de halsafwerking met een op patroon getekend beleg. 


















Working nine to five

Terug aan de slag (ten laatste op 15 april 2017, enfin na Paasmaandag dus -diegene die nieuwsgierig zijn naar wat ik in het dagelijkse leven doe, kunnenhierterecht :-)) betekent opnieuw wat minder tijd om te koken en vooral wat meer georganiseer om alles klaar te krijgen ...  Vlugge receptjes dus, dat hebben we nodig ! Eentje uit de trukendoos van Lien, één  van de twee verzorgsters van Familiehulp die hier vanaf begin januari langskwamen om de zorg voor mij op de schouders van mijn familieleden (die dit trouwens ook meer dan schitterend gedaan hebben en vele pluimen en nog veel meer verdienen !) te verlichten.  Familiehulp is er dus niet enkel voor pas bevallen mama's of senioren, maar ook voor gezinnen waarin één van de partners zijn/haar gedeelte van de huishoudelijke taken niet meer kan opnemen, al dan niet tijdelijk. Je kan hen laten komen voor allerlei huishoudelijke taken, maar ook voor de persoonlijke verzorging.  De bijdrage wordt berekend aan de hand van je inkomen en j…

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…