Doorgaan naar hoofdcontent

Lily was here

We zijn hier thuis allemaal een beetje triest, want iemand die we erg appreciëren en aardig vinden, zal binnenkort niet meer wekelijks haar vrolijke koppie bij ons binnen steken ...

Ik heb het over Dominika, onze poetshulp. Een Poolse jongedame van 26 met een hardwerkende Poolse vriend en dochtertje van 2, Liliana, ofwel Lily.

In de bijna 13 jaar dat ik nu beroep doe op een poetshulp in het huishouden, hadden we met niemand zo'n leuke band als met Dominika. Drie jaar geleden was het begin nochtans wat aarzelend: ze verving Heidi die na 6 maand in zwangerschapverlof ging en Dominika moest na enkele maanden vertellen dat ze ook 12 weken zwanger was (ook haar vervangster vertelde dat ze 12 weken zwanger was, op haar eerste dag, ik dacht dat ik een attackske kreeg en heel even was de man des huizes verdacht *proest*) en dus wellicht niet heel lang zou kunnen komen ... Maar intussen was de band er: ze is de eerste die met de glimlach binnenkomt 's ochtends om 8 uur, die werk ziet, die geïnteresseerd aan de kinderen vraagt hoe het met hun gaat, vertelt honderduit over haar Nederlandse lessen en het huwelijk van haar broer in Polen, prachtige foto's toont, die ze zelf nam ... Ook al zijn er dingen die voor verbetering vatbaar zijn (wat je zelf doet, doe je beter, hum hum),  toch is het telkens een verademing om 's middags in een net huis te komen lunchen.

Nog belangrijker dan het werk dat ze doet, is het feit dat ze 100% betrouwbaar is.

Haar vervangster was een nachtmerrie (en zwanger) en gelukkig klopte haar vertrek met het herbeginnen met werken van Dominika. 

De meisjes en ik waren intussen ook eens op babybezoek geweest bij Domenika en konden kennismaken met Lily, een vinnige baby, intussen schattige peuter van 2. 

Dominika is ook diegene die mijn naaitafel opruimt, enfin, er dingen (scharen, latten, zoommetertjes, massa's kopspelden ...) bijlegt, die ik over het gehele huis laat rondslingeren (quilty as charged). Zij ziet dan ook meestal als eerste buitenstaander wat er op het naaiprogramma staat en met bewonderende blik staat ze te kijken naar de half afgewerkte en afgewerkte stukken. 

Er gaan hier dus traantjes gelaten worden eind augustus, want Domenika verhuist naar een andere provincie, waardoor ze niet meer zal komen poetsen.  

Een jurk voor Lily, dat wordt haar afscheidskado !

De stofkeuze was snel gemaakt: het mooie korenbloem paneel van Bambiblauw. De restjes van drie panelen waren voldoende voor een Gracejurk zonder franjes. De voering (enkel bovenlijfje) is een ecru katoentje van de Stoffenkamer.


Knoopjes: Veritas
Streepjes op het rechterachterpand zijn restanten van de potlood markeringen toen ik deze jurk maakte




Kochana Dominika, niech ci się dobrze wiedzie! Będzie nam ciebie brakowało. Życzymy wam dużo szczęścia!

(Lieve Domenika, het ga jullie goed ! We zullen jullie missen en wensen jullie veel geluk toe !- Met dank aan mijn lieve schoonzus voor de vertaling naar het Pools)



Reacties

  1. Heel mooi, een prachtig afscheidscadeau! En een goede poetshulp, het is een zegen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh zo jammer dat de geliefde poetshulp verhuist. Ze boft alvast met dit prachtige kleedje voor haar dochtertje

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …