Doorgaan naar hoofdcontent

Une belle histoire

We beleven een echte 'été Indien' ... Lekker zomerse temperaturen, ideaal om nog wat uitstapjes te doen met familie en vrienden.

De voorbije jaren gingen we steeds met een vijftal gezinnen erop uit voor weekend in het najaar. Een weekend waar we het werk en de kinderen loslaten, straffe verhalen van 'aan den Unief' nog eens opdiepen, de resterende en grijze haren op de kruinen tellen, te laat opblijven, teveel eten en drinken, ...

Maar met vijf gezinnen en de respectievelijke kinderen de agenda's op elkaar afstemmen, blijkt geen sinecure te zijn en dit jaar was er dan ook geen weekend. Twee van onze vrienden vonden het zonde en organiseerden een heuse picknick voor vrienden en hun respectievelijke familie.

We gaven present vorige zaterdag in Machelen aan de Leie, een prachtig, rustig Oost-Vlaams dorpje met als trekpleister het Roger Raveelmuseum en het Roger Raveel Atelier.

De gids en Mevrouw Raveel stonden ons op te wachten voor een rondleiding in het museum, een prachtig gebouw van architect Stéphane Beel.




De kinderen mochten hun eigen toer doen van het museum aan de hand van een enveloppe puzzelstukjes: na ongeveer acht minuten stond de eerste al terug bij de groep ouders :-)







Het meest in het oog springend vond ik de installaties met illusies van Raveel: samen met de kinderen werd er uitgebreid de tijd genomen om deze te ontdekken en foto's te nemen.




Het bewijst hoe visionair Roger Raveel wel is geweest: de kunstwerken werden in alle mogelijke bochten bekeken om de perfecte selfie te nemen, en niet alleen door de kinderen  :-)


Na het museum stond het Atelier op het programma, maar niet zonder eerst eens langs het graf van Roger Raveel te wandelen op het kerkhof te Machelen. De grafsteen is een eigen ontwerp van Raveel, die ook de grafzerk van zijn ouders maakte ...

twintig kinderen onder de indruk - kleine rechtzetting: Roger Raveel had de plaats van zijn zerk gekozen, de zerk zelf is een ontwerp van Marc Felix, waarin een kunstwerk van Roger werd verwerkt (de duif) ...

Daarna dus te voet naar het Atelier: onderweg, langs een prachtige Leie arm, ontmoet je ook nog enkele werken van Raveel.




In het Atelier wachtte ons een echt feestmaal: iedere familie had een eigen gerecht, dessert meegebracht  en dat resulteerde in een prachtige tafel van overvloed ... 


De gids nam de kinderen mee in het atelier, waar ze konden kennismaken met de kunstwerken, verftubes, borstels, ... alsof de kunstenaar zelf elk moment het atelier kon binnenlopen en de borstel zou opnemen.

Na de rondleiding werden ze zelf aan de hand van een 14-tal opdrachtjes aan het werk gezet met papier, wasco's, spiegelpapier, de buttonmachine ... Het ideale moment voor de mama's en de papa's om zelf het atelier te verkennen en aan de lippen van Marleen te hangen wanneer ze over Raveel vertelt ... 












Waar houden jullie van en schrijf het op het karretje ...

C'est un beau roman, c'est une belle histoire, c'est une romance d'aujourd'hui (Michel Fugain -1972, ook bekend in de versie van Ann Christy 'Zoals een mooi verhaal) ... op een warme septemberdag !
ook de lokale ijsje zijn geïnspireerd door Raveel 
Zin gekregen om dit alles zelf eens te gaan bekijken en je te laten betoveren door Raveel (exclusief picknick :-)) ? Grasduin dan zeker eens door de website van het musuem en de site van het Atelier, neem contact op en de mensen van het museum/atelier zullen samen met jullie graag kijken om er een onvergetelijke ervaring van te maken ! Ook scholen zijn van harte welkom !

Volgende keer terug een naaisel, de kleuren van Raveel werkten alvast inspirerend ! 

Reacties

  1. Wat een aanrader! En nu zit ik voor de rest van de dag met dat liedje in mijn hoofd...oooh!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh waw! Bedankt voor de tip! Lijkt me superleuk! Pinnen maar!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …