Doorgaan naar hoofdcontent

Little in the Middle

Het middelste kind, het sandwich kind ... Ons Roos profiteert van de muren die Ella doorbreekt, maar krijgt niet dezelfde aandacht als het kleinste kakkernestje.

Waar elke stap die Ella zette, ook in ons leven een nieuwe is, is deze stap niet minder nieuw met Roos, maar als ouder heb je soms de neiging om dat te vergeten. Elke stap die Jozefien zet, is voor ons 'de laatste keer een kleuter in huis, de laatste eerste communie, enz ...'en wordt dan weer uitgebreid in de kijker gezet.

Uiteraard zien we al onze meisjes even graag en zijn ze alledrie mijn lievelingskind, maar het is wetenschappelijk bewezen dat het middelste kind vaak het gevoel heeft een beetje vergeten te worden ...

Met haar 11de verjaardag in het verschiet, werd dat uitgebreid goedgemaakt en werd het geen verjaardag, maar wel een verjaar -vijf- daagse, alstemblieft !

De verjaardagsjurk werd al geblogd en vorige vrijdag was het al feest met de vriendinnen.

A Unicorn Party ! Want als er iemand is die nog in sprookje gelooft, dan is het Roos wel ...

De afbeelding voor de uitnodigingen vond ik hier, net als de muurdecoratie.


Er werd geshopt in de Action voor slingers, papier bollen, drinkbeker, rietjes en tafelkleed.





En Albert Heijn was de 'traiteur' voor het pizzabuffet !



De zes 'trezebezen' (kudo's voor de ondertitelaar van de VRT *proest*) kwetterden en klopten er op los. Dat laatste gelukkig niet op elkaar maar op een pinata.





De dames keken blijkbaar al de hele week uit naar het feestje en hadden vestimentaire afspraken gemaakt :-) Raden jullie welke ?




Na de pinata, pizza's maken dus. Ik kocht een kant-en-klaar deeg, met kant-en-klaar saus bij Albert Heijn. Persoonlijk vond ik het deeg nogal zwaar op de maag, maar het kan ook dat ik al te veel marshmallows gegeten had.



Daarna werd er getetterd en gespeeld met een tablet (Mevrouw, wat is de wifi-code ???). Er staan enkele Musically-filmpjes online met gekke duckfaces en uit de mond hangende tongen en ook een 'live-momentje' (nú weet ik dus wat dat is :-D ) aan tafel.

Rond 22.00 uur werden er matrassen versleurd (en opgepompt). Wonder boven wonder werd er na het dichttrekken van de deur gefluisterd en rond 23.30 uur was het zelfs stil !

De volgende ochtend verdwenen de koffiekoeken in een drietal seconden van de borden en was het omstreeks 10.30 uur terug stil in huis !

Zondag werd er uitgebreid gevierd met de hele familie (ons nichtje Lenka was op 8 oktober 6 en we vierden met de hele familie !) en maandag trakteerde ze in de klas.

Ik bakte 's avonds vanillewafeltjes (Merci buurvrouw voor de eieren ! - recept Piet Huyzentruyt), verbrandde het topje van mijn vinger aan het wafelijzer en zag een glimmende dochter maandagochtend vertrekken. Ze wou immers per se maandag trakteren in de klas omdat dan Michiel, een jongen met een beperking, ook in de klas was en hij anders de traktatie zou missen.

Typisch Roos, ze staat ontegensprekelijk zelf graag in het zonnetje, maar zal een ander niet vlug vergeten.

Vandaag krijgt ze haar pakjes van ons en is het 'echt' haar verjaardag !

Lieve schat, je mag dan het wel het sandwich kind zijn, voor mij ben je het allerliefste sandwich kind ooit, ever ! 

Reacties

  1. Ohboy, wat zou ik plotseling o zo graag het middelste kind zijn!
    Proficiat!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Break Free

Treinen, stations en foto's, dat doet het altijd goed ...
Wat kan ik jullie voorstellen:  - mijn oudste dochter van bijna veertien - een Picha rok uit La Maison Victor: de grootste kindermaat, verlengd naar maxi-rok uit een zalige double gauze, die ik kocht bij De Stoffenkamer. De zakken en de tassels liet ik achterwege. - een Odette t-shirt uit La Maison Victor: maatje 34 in de allerzachtste double gauze, ook uit De Stoffenkamer. Ik werkte voor de halsafwerking met een op patroon getekend beleg. 


















Working nine to five

Terug aan de slag (ten laatste op 15 april 2017, enfin na Paasmaandag dus -diegene die nieuwsgierig zijn naar wat ik in het dagelijkse leven doe, kunnenhierterecht :-)) betekent opnieuw wat minder tijd om te koken en vooral wat meer georganiseer om alles klaar te krijgen ...  Vlugge receptjes dus, dat hebben we nodig ! Eentje uit de trukendoos van Lien, één  van de twee verzorgsters van Familiehulp die hier vanaf begin januari langskwamen om de zorg voor mij op de schouders van mijn familieleden (die dit trouwens ook meer dan schitterend gedaan hebben en vele pluimen en nog veel meer verdienen !) te verlichten.  Familiehulp is er dus niet enkel voor pas bevallen mama's of senioren, maar ook voor gezinnen waarin één van de partners zijn/haar gedeelte van de huishoudelijke taken niet meer kan opnemen, al dan niet tijdelijk. Je kan hen laten komen voor allerlei huishoudelijke taken, maar ook voor de persoonlijke verzorging.  De bijdrage wordt berekend aan de hand van je inkomen en j…

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…