Doorgaan naar hoofdcontent

Little in the Middle

Het middelste kind, het sandwich kind ... Ons Roos profiteert van de muren die Ella doorbreekt, maar krijgt niet dezelfde aandacht als het kleinste kakkernestje.

Waar elke stap die Ella zette, ook in ons leven een nieuwe is, is deze stap niet minder nieuw met Roos, maar als ouder heb je soms de neiging om dat te vergeten. Elke stap die Jozefien zet, is voor ons 'de laatste keer een kleuter in huis, de laatste eerste communie, enz ...'en wordt dan weer uitgebreid in de kijker gezet.

Uiteraard zien we al onze meisjes even graag en zijn ze alledrie mijn lievelingskind, maar het is wetenschappelijk bewezen dat het middelste kind vaak het gevoel heeft een beetje vergeten te worden ...

Met haar 11de verjaardag in het verschiet, werd dat uitgebreid goedgemaakt en werd het geen verjaardag, maar wel een verjaar -vijf- daagse, alstemblieft !

De verjaardagsjurk werd al geblogd en vorige vrijdag was het al feest met de vriendinnen.

A Unicorn Party ! Want als er iemand is die nog in sprookje gelooft, dan is het Roos wel ...

De afbeelding voor de uitnodigingen vond ik hier, net als de muurdecoratie.


Er werd geshopt in de Action voor slingers, papier bollen, drinkbeker, rietjes en tafelkleed.





En Albert Heijn was de 'traiteur' voor het pizzabuffet !



De zes 'trezebezen' (kudo's voor de ondertitelaar van de VRT *proest*) kwetterden en klopten er op los. Dat laatste gelukkig niet op elkaar maar op een pinata.





De dames keken blijkbaar al de hele week uit naar het feestje en hadden vestimentaire afspraken gemaakt :-) Raden jullie welke ?




Na de pinata, pizza's maken dus. Ik kocht een kant-en-klaar deeg, met kant-en-klaar saus bij Albert Heijn. Persoonlijk vond ik het deeg nogal zwaar op de maag, maar het kan ook dat ik al te veel marshmallows gegeten had.



Daarna werd er getetterd en gespeeld met een tablet (Mevrouw, wat is de wifi-code ???). Er staan enkele Musically-filmpjes online met gekke duckfaces en uit de mond hangende tongen en ook een 'live-momentje' (nú weet ik dus wat dat is :-D ) aan tafel.

Rond 22.00 uur werden er matrassen versleurd (en opgepompt). Wonder boven wonder werd er na het dichttrekken van de deur gefluisterd en rond 23.30 uur was het zelfs stil !

De volgende ochtend verdwenen de koffiekoeken in een drietal seconden van de borden en was het omstreeks 10.30 uur terug stil in huis !

Zondag werd er uitgebreid gevierd met de hele familie (ons nichtje Lenka was op 8 oktober 6 en we vierden met de hele familie !) en maandag trakteerde ze in de klas.

Ik bakte 's avonds vanillewafeltjes (Merci buurvrouw voor de eieren ! - recept Piet Huyzentruyt), verbrandde het topje van mijn vinger aan het wafelijzer en zag een glimmende dochter maandagochtend vertrekken. Ze wou immers per se maandag trakteren in de klas omdat dan Michiel, een jongen met een beperking, ook in de klas was en hij anders de traktatie zou missen.

Typisch Roos, ze staat ontegensprekelijk zelf graag in het zonnetje, maar zal een ander niet vlug vergeten.

Vandaag krijgt ze haar pakjes van ons en is het 'echt' haar verjaardag !

Lieve schat, je mag dan het wel het sandwich kind zijn, voor mij ben je het allerliefste sandwich kind ooit, ever ! 

Reacties

  1. Ohboy, wat zou ik plotseling o zo graag het middelste kind zijn!
    Proficiat!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …