Doorgaan naar hoofdcontent

Hello World


Hello World, this is Me ...



ODILLE !

We hebben er een nieuw nichtje bij sinds 11 april 2018.
Een rond bolletje, geurend naar melk en honing (yeah right :-D) 

Dat ik regelmatig in Gent eens binnenloop bij Wolhuis Wolder is geen geheim meer. Lien is dan altijd wel bezig met een projectje en toen ze bezig was aan Olive's Jumpsuit, schafte ik me onmiddellijk de zachtste merinowol aan van Knitting For Olive om dezelfde jumpsuit te breien.

Knitting for Olive is een Deens wolmerk, met superleuke patroontje voor baby's en kinderen van 3 maand tot 10 jaar, gekenmerkt door mooie pastels en leuke designs. Ook hun Instagramaccount is een bezoekje waard !

Een aantal van de ontwerpen zou ook worden uitgewerkt voor dames, spannend ... Nog niet alle patronen zijn beschikbaar in het Engels, maar ook daar wordt aan gewerkt.

De jumpsuit lijkt een uitdaging, maar valt best wel mee van moeilijkheidsgraad. De jumpsuit wordt in het rond gebreid (enkel de beentjes en de mouwen worden heen en weer gebreid) en de uitleg (in het Engels) is vrij duidelijk. 

Het enige wat me niet onmiddellijk duidelijk was, waren het aantal minderingen aan de romp ... Een mailtje naar Knitting for Olive loste dit snel op. Binnen de twee dagen kwam er een vriendelijk mailtje met hulp !

Enne ... als je echt een extreem wolgeval hebt, kan je altijd terecht bij Lien voor haar workshop 'Eerste Hulp bij Wolgevallen'.


Voor Isaura had ik een Skopje-pakje gebreid, maar mijn zus vond de knoopjes op het voorpand niet zo handig bij het verschonen van de baby. 
Ik koos daarom dit keer voor een jumpsuit met knoopjes tussen de beentjes. 
Het patroon voorziet ook verkorte toeren op het achterpand, om de jumpsuit wat ruimer te maken voor de luier. Maar dan kreeg je een dikkere streep wit en die vond ik echt niet zo mooi. Bovendien schreef de ontwerpster in de beschrijving zelf dat je deze verkorte toeren gerust achterwege kon laten.
Zeker in de allerkleinste maat (ik breide maatje 3 maand) is de luier nog niet zo gigantisch en de jumpsuit lijkt mij zonder de verkorte toeren ook voldoende ruim te zijn !


Eén minpuntje: wellicht zal Odille de jumpsuit minder lang kunnen dragen dan de tijd die het vergt om hem te maken ... Volgens Ravelry begon ik er aan op 20 februari 2018 en was hij klaar op 11 april 2018. Eigenlijk was ik eind maart al klaar, maar toen moest ik uiteraard in spanning afwachten op de naam van het meisje ! Ik borduurde de naam met een restje rode dunne merino van Lamana.

Griet bracht me enkele weken geleden per toeval op het spoor van de naam: naast A en I, leek me het een goede gok dat mijn zus en haar man voor de derde dochter een naam gekozen hadden die begon met O ... en toen mijn zus op 1 april de Franse naam liet vallen van de baby van haar vriendin (Romée, waarop ik zoiets had van 'OMG' en 'ik hou niet zo van Franse namen') en zij zich luidop afvroeg of we hun gekozen naam dan wel mooi gingen vinden (maw het ging een Franse naam zijn-'le pied dans le plat', zoals ze het in Voltaires taal zeggen *proest*), bleven er voor mij niet veel mogelijkheden meer over ...

Wees gerust, ik vind de naam mooi en de baby nog mooier !

zes op één rij ! #girlgang

Welkom in de familie, Odille !

Hello World - Belle Perez (2000)

Reacties

  1. Vlug even komen lezen voor het antwoord .. Ondertussen alweer nieuwe namen die helemaal in zijn. En ja, I'm in... Mooie naam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een über snoezig pakje <3
    Mijn bewondering voor breiende medemensen is torenhoog!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…

Vinde Gij Mijn Gat (niet te dik in deze rok) ?

Don't worry, ik verwacht geen eerlijk antwoord op deze vraag van CPX *proest* Het is natuurlijk DE levensvraag van elke vrouw aan haar partner ... Telkens ik een rok voor mezelf heb gemaakt, wordt de vraag aan Dieter gesteld, waarna je de paniek in zijn ogen al ziet opborrelen ... De midirok Dolores uit de nieuwe LMV sprong er onmiddellijk uit en na een bezoek aan De Stoffenkamer had ik de ideale stof gevonden, maar de knipstress sloeg genadeloos toe en na nog een bezoek aan Gent vond ik in De Strek (Au Plus Bas) een katoenen stofje aan 6 EUR/meter om het model eens uit te testen. De teststof bleek te matchen met de knopen die ik uit De Stoffenkamer meehad. De rok was vorige vrijdagavond af, zaterdagochtend deed ik hem aan met een donkerblauw t-shirt.
De vraag hierboven werd gesteld en door de dochters met een dikke 'NEE' beantwoord en ook Dieter zei zonder angst in de ogen 'no way'. De truc is -denk ik- de rok hoog genoeg (en strak genoeg) in de taille te dragen …