Doorgaan naar hoofdcontent

Hello World


Hello World, this is Me ...



ODILLE !

We hebben er een nieuw nichtje bij sinds 11 april 2018.
Een rond bolletje, geurend naar melk en honing (yeah right :-D) 

Dat ik regelmatig in Gent eens binnenloop bij Wolhuis Wolder is geen geheim meer. Lien is dan altijd wel bezig met een projectje en toen ze bezig was aan Olive's Jumpsuit, schafte ik me onmiddellijk de zachtste merinowol aan van Knitting For Olive om dezelfde jumpsuit te breien.

Knitting for Olive is een Deens wolmerk, met superleuke patroontje voor baby's en kinderen van 3 maand tot 10 jaar, gekenmerkt door mooie pastels en leuke designs. Ook hun Instagramaccount is een bezoekje waard !

Een aantal van de ontwerpen zou ook worden uitgewerkt voor dames, spannend ... Nog niet alle patronen zijn beschikbaar in het Engels, maar ook daar wordt aan gewerkt.

De jumpsuit lijkt een uitdaging, maar valt best wel mee van moeilijkheidsgraad. De jumpsuit wordt in het rond gebreid (enkel de beentjes en de mouwen worden heen en weer gebreid) en de uitleg (in het Engels) is vrij duidelijk. 

Het enige wat me niet onmiddellijk duidelijk was, waren het aantal minderingen aan de romp ... Een mailtje naar Knitting for Olive loste dit snel op. Binnen de twee dagen kwam er een vriendelijk mailtje met hulp !

Enne ... als je echt een extreem wolgeval hebt, kan je altijd terecht bij Lien voor haar workshop 'Eerste Hulp bij Wolgevallen'.


Voor Isaura had ik een Skopje-pakje gebreid, maar mijn zus vond de knoopjes op het voorpand niet zo handig bij het verschonen van de baby. 
Ik koos daarom dit keer voor een jumpsuit met knoopjes tussen de beentjes. 
Het patroon voorziet ook verkorte toeren op het achterpand, om de jumpsuit wat ruimer te maken voor de luier. Maar dan kreeg je een dikkere streep wit en die vond ik echt niet zo mooi. Bovendien schreef de ontwerpster in de beschrijving zelf dat je deze verkorte toeren gerust achterwege kon laten.
Zeker in de allerkleinste maat (ik breide maatje 3 maand) is de luier nog niet zo gigantisch en de jumpsuit lijkt mij zonder de verkorte toeren ook voldoende ruim te zijn !


Eén minpuntje: wellicht zal Odille de jumpsuit minder lang kunnen dragen dan de tijd die het vergt om hem te maken ... Volgens Ravelry begon ik er aan op 20 februari 2018 en was hij klaar op 11 april 2018. Eigenlijk was ik eind maart al klaar, maar toen moest ik uiteraard in spanning afwachten op de naam van het meisje ! Ik borduurde de naam met een restje rode dunne merino van Lamana.

Griet bracht me enkele weken geleden per toeval op het spoor van de naam: naast A en I, leek me het een goede gok dat mijn zus en haar man voor de derde dochter een naam gekozen hadden die begon met O ... en toen mijn zus op 1 april de Franse naam liet vallen van de baby van haar vriendin (Romée, waarop ik zoiets had van 'OMG' en 'ik hou niet zo van Franse namen') en zij zich luidop afvroeg of we hun gekozen naam dan wel mooi gingen vinden (maw het ging een Franse naam zijn-'le pied dans le plat', zoals ze het in Voltaires taal zeggen *proest*), bleven er voor mij niet veel mogelijkheden meer over ...

Wees gerust, ik vind de naam mooi en de baby nog mooier !

zes op één rij ! #girlgang

Welkom in de familie, Odille !

Hello World - Belle Perez (2000)

Reacties

  1. Vlug even komen lezen voor het antwoord .. Ondertussen alweer nieuwe namen die helemaal in zijn. En ja, I'm in... Mooie naam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een über snoezig pakje <3
    Mijn bewondering voor breiende medemensen is torenhoog!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …

De Zji

De kop van het school- en gerechtelijk jaar is eraf, de triathlon van Keulen staat afgevinkt op Dieters Bucket List en dat in een tijd onder de 12 uur (om exact te zijn 11 uur, 43 minuten en 42 seconden, hetgeen een 51ste plaats in het algemeen klassement en een 8ste plaats in zijn leeftijdscategorie opleverde) en ook mijn eerste tourtocht met de koersfiets (het Grootste Vrouwenpeleton) is achter de kiezen.  Wat uitwaaien en familietijd was dan ook aan de orde ! Alhoewel we dichter bij Knokke-Heist wonen, kiezen we meestal voor Nieuwpoort als bestemming aan zee. Die 'meestal' moet je wel met een stevige korrel zout nemen, want meer dan één keer per zomer geraken we er meestal niet, aan onze Noordzee.  Op het programma stond een brunch in een charmant eethuisje 'Jeanne' in het centrum van Nieuwpoort. We werden er niet alleen erg hartelijk ontvangen, maar ook super verwend met allerlei lekkers !  Na de brunch trokken we met z'n allen langs de Vismijn en de talrijke …