Doorgaan naar hoofdcontent

London Calling




London, net voor Kerst 2018 zakten we nog eens met z'n vijven af naar de wereldstad, die eigenlijk maar op een boogscheut van ons af ligt. Met de trein ben je supersnel in het hartje van London (St Pancreas Station - alleen al het gebouw is de moeite om er eens geweest te zijn). Met de overzet duurt de reis wat langer, maar de moeite om de 'White Cliffs of Dover' te zien opdoemen aan de horizon. Een drietal uur later dan met de trein, stonden we ook in St-Pancreas Station, waar we aan de overkant in King's Cross Station konden vaststellen dat de Harry Potter-mania verre van voorbij is op het perron 9 3/4 ...

Wie London zegt, zegt ook Liberty of Britse wol ... Shaukat fabrics lieten we deze keer links liggen, aangezien de Liberty stof, die ik bij een vorig bezoek kocht, nog onaangeroerd in mijn stoffenkamer ligt. Maar Loop London stond wel op het programma. Loop ligt in het hartje van de hippe Camden en net zoals bij Rosa Pomar in Lissabon waren we er in eerste instantie gewoon voorbij gelopen ... 
Stel je een smalle winkel voor die van top tot teen gevuld is met wol, wolmagazines, accessoires, enz ... waar een vijftal dames je wegwijs maken in de winkel en je met raad en daad bijstaan bij de keuze van het patroon en de wol. Alle accenten van de Engelse taal hoor je daar en aan de kassa werd ik plots in het Nederlands aangesproken ! 

De 'Little Twigs Sweater' stond op mijn Ravelry Queue nadat ik haar versie zag ... We missen Mina Dotter wat in het bloglandschap, maar gelukkig laat ze op Instagram nog vaak zien dat ze creatief nog steeds weet hoe het moet ! Met haar drie dochter van ongeveer dezelfde leeftijd als de mijne, was ze ongeveer zes jaar geleden, naast Griet, zowat mijn grootste inspiratiebron. 

Mijn oog was in Wolhuis Wolder al gevallen op de petrolkleurige Winterburn DK van Baaramewe die perfect was voor deze trui, en toen ik de 'Bobby Blue' van Malabrigo Rios in handen had, was de keuze snel gemaakt. Nu het juiste aantal strengen mee naar huis nemen ... Eén van de winkeldames haalde haar GSM uit en opende de 'Stashbot-app'. Deze (betalende) app* berekent aan de hand van een aantal parameters hoeveel yard of meter wol je nodig hebt voor een bepaald project. Ik verliet de winkel met 7 strengen Rios en dat was 'spot on', dus ik overweeg om deze app toch aan te schaffen: niets is frustrerender dan te weinig wol te hebben voor een project of met één of twee strengen over te blijven (en je kan niet blijven mutsen en wanten breien :-D). 

Over de Little Twigssweater zelf: leuk patroon met spectaculair resultaat: goede pasvorm (alhoewel ik misschien toch een maat kleiner had mogen nemen omdat de trui nogal los valt achteraan bij mij), verstaanbare uitleg ... Het voordeel om met Engelstalige patronen te werken is dat deze echt altijd dezelfde terminologie en afkortingen gebruiken, zodat je instructievideo's ook snel terugvindt op Youtube ... Op de ene of andere manier slaag ik er niet in te onthouden wat nu weer het verschil is tussen 'Make one right' en 'Make one Left' ... Voor de mouwen gebruikte ik voor het eerst de Magic Loop-techniek. De trui wordt van onder naar boven rond gebreid en de mouwen moet je er dus, na wat lijkt op oneindig de tricotsteek breien, tussen zetten, waarna je de hals ('yoke') breit. 
Het twijgjespatroon ziet er ingewikkeld uit maar is eigenlijk vrij eenvoudig.
Het enige wat echt een uitdaging was, was 240 (!) steken niet verdraaien op een rondbreinaald bij het begin van het lijfje. 

Ik had nog iets meer dan een halve streng wol over en dat bleek voldoende te zijn voor een bijpassende muts "Azul' van Mina Loves Designs, patroon gevonden via Ravelry.




De foto's werden genomen door Aline, één van de Naaidames, die stilaan ook gebeten worden door het breivirus. Na hoofdbanden werden er gisteren babysokjes gebreid en een volgende keer gaan we aan de slag met ajourbreien. 
Oh, London is alweer Calling, want we bezochten weer veel te weinig en er is nog zoveel te zien ! Brexit of geen Brexit :-)

*dit is geen affiliate link : ik ben gewoon enthousiast :-)

London Calling - The Clash (1979)

Reacties

  1. Aha, goed om weten dat die Engelse breitermen geen geheimen meer hebben voor jou ��
    Alweer een mooi resultaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. een topresultaat! Londen wil ik ook echt wel nog eens zien, alleen wacht ik nog eventjes tot de Brexit min of meer geregeld is, of het toch duidelijk is wat voor paperassen je al dan niet nodig hebt om er te geraken en dan plannen we dat in
    je wolwinkeltje komt zeker en vast op de planning

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zeer mooi resultaat, zowel de kleur als het model.
    Zal ook eens moeten breien met rondbreinaalden, nu nog altijd de voorkeur met 2 naalden zodat je deze onder je oksel kan steken. Maar dat dichtnaaien is er dan teveel aan. De app kan inderdaad wel interessant zijn.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …

In Dreams

Alhoewel de tekst van deze song erg melancholisch is, vind ik de song erg rustgevend ...  De stem van Roy Orbison, de intro, het kabbelen van de melodie en de hoge eindnoten ... Chills !
Om de killere herfstavonden door te komen, maakte ik de Charlene sweater uit de laatste editie van La Maison Victor. Ik vind deze editie echt een top nummer ... Had ik de tijd, ik maakte elk model !
Op de sneak peak van La Maison Victor had ik deze al gezien en hem onmiddellijk mentaal gepind ... De zacht vuilroze nicky velours vond ik opnieuw bij De Strek te Ledeberg. Laat je niet afschrikken door de carnavalsstoffen bij het binnenkomen, maar deze winkel heeft ook een leuke collectie trendstoffen in huis aan een scherpe prijs. Voor deze streelzachte nicky velours betaalde ik 10,00 EUR per meter !
Ik weet niet meer precies hoe breed de stof was, maar 1m 50 was ruim voldoende om de sweater te maken 
Op de laatste namiddag van de vakantie samen met de meisjes maakte ik de sweater af, tekenen inbegrepen…