Doorgaan naar hoofdcontent

#lifewithgirls

Ik heb drie dochters ... ik heb daar niet om gebeden, gevraagd, gesmeekt vroeger, ik heb ze 'gekregen', gewild, en al.

Bij mij thuis was het netjes verdeeld: één meisje, twee jongens en dan nog één meisje, het ideale gezin 'proest'. Ruzie maken met z'n allen konden we het best, leek het wellicht voor mijn ouders op een bepaald moment.

Dieter heeft nog een broer, geen zus. Mijn schoonmoeder zegt altijd dat ze nog een derde kind, een meisje, had gewild, maar dat het er niet meer van gekomen is ...

Mijn tante heeft ook twee jongens en deed niet liever dan het haar van mijn zus en ikzelf in staartjes leggen, want dat was waarvan ze droomde om met een eigen meisje te doen ... Het leven schonk haar intussen één kleindochter, na zes kleinzonen en onlangs kwam er nog een kleinzoon bij.

Mijn papa heeft in zijn bureau een grote (speelgoed) vrachtwagen staan (in solden gekocht in de Colruyt -was het het duikboot in solden geweest, hij had hem ook gekocht, figure of speech).
Mijn dochters hebben hem niet gekregen en ook de twee dochters van mijn zus zullen er niet mogen mee spelen, want hij is voor zijn kleinzoon ... Op mij moet hij alvast niet meer rekenen om die wens in vervulling te laten gaan ! Intussen is hij wel stapelgek op zijn vijf kleindochters en zij op hun opa !

Als ik spreek met jongensmoeders of hun blogberichten lees, dan kijken deze meestal met iet of wat jaloezie naar meisjesmoeders of moeders van gemengde gezinnen ... Vaders en moeders van meisjes zijn over het algemeen gelukkig en lijken niet te verlangen naar een telg van het andere geslacht. Of toch ? 
Mis ik iets door geen (kleine) jongens in huis te hebben ? I don't know, en ik ga er geen slaap over laten (maar wel een blogpost over schrijven :-) ) ... Met drie kinderen is ons huis en onze wagen volgeladen. 

Jongens waren, denk ik, wel fijn geweest: wellicht drukker en er was wellicht meer gevochten in huis en was ik al eens over een autobaan gestruikeld.
De naaiprojecten zouden dan voornamelijke coole hemdjes, sweaters en broeken geweest zijn. Ze waren wellicht slim, grappig, modebewust, knap, stoer, teder en gevoelig geweest, mijn jongens, kortom het evenbeeld van hun vader (u voelt wellicht de ironie van het scherm spatten) grootvaders en nonkels ... 's
Ochtends zou ik in elk geval meer tijd gehad hebben, want ik denk dat mijn jongens zouden aangedaan hebben wat ik klaar gelegd had en ikzelf zou mijn kop niet moeten breken over de keuze tussen een broek, rokje of jurk.
Ze zouden mij geholpen hebben met het zetten van de tafel, de dieren eten geven, afwassen en hun moeder op handen hebben gedragen ...

Nu wordt er gekibbeld, aan elkaars haren getrokken, gegild en met de poppen gespeeld.
Druk is soms een understatement.
Jurken en rokjes worden er met karrenvrachten genaaid en aangekocht en ik vind overal (maar dan werkelijk overal) haarspeldjes, lintjes en andere ongein om het ellenlange haar mee op te smukken. En dan spreek ik nog niet over de tijd van maandverbanden, make-up en pubermeisjeskuren die me te wachten staat ... 

Mijn dochters zijn behulpzaam als het hen uitkomt, geven de dieren eten als het hen uitkomt, wassen af als het hen uitkomt en dragen hun moeder op handen ... (vul zelf maar aan)
Fijn was dan weer een moeder-dochter filmnamiddag op zondag met het tweede deel van de Hunger Games op het programma (na het studeren, de ontspanning) en in januari 2016 staat er een (laatste ?) uitstap naar K3 (pink overdose) op het programma ...

Voor 'twinning' met mama zijn ze alledrie te groot geworden en eerlijk gezegd ben ik er niet rouwig om: complimenten krijgen van de dochters is fijn, maar ik vind het nog fijner ze bezig te zien om hun eigen stijl en identiteit te vinden, al dan niet voort bordurend op mijn stijl ... Hun kritieken kunnen vernietigend zijn, de complimenten des te gemeender (niet gemener).

Ik ga er niet om liegen: ik maak graag jurken voor mijn dochters en mezelf: een jurk is af (zeker eentje met mouwen), geen gepieker over welk bovenstuk, enkel een cardigan en you're good to go !

Ook babymeisjes hebben massa's jurken nodig en met het gratis patroon van Griet heb je een schitterende basisjurk, met of zonder mouwtjes, rimpels of plooien.

Ik mocht de jurk testen, maar miste de deadline toen ik het mailadres van waar het wetransfer bestand kwam niet herkende en het patroon al op de blog stond nog voor ik het had kunnen afprinten.

Ik maakte een versie in maat 74 met de rimpelmouw en een versie in maat 62 zonder mouwtjes, 2 x in Petit Pan, stofjes uit mijn voorraad, die alsmaar lijkt aan te groeien in plaats van te slinken.

Beiden kwamen van bij Julija's shop, gekocht aan het begin van mijn naaicarrière.


Ik veranderde enkele kleine details: ik dubbelde het mouwtje niet, maar werkte af met een klein zoompje en voor het knopenpat werkte ik met een aangeknipt beleg van 2 cm (enkel aan de buitenstof, de voering knip je zonder naadwaarde aan de kant van het knopenpat). De zoom werd aan het knopenpat afgewerkt zoals beschreven in het boek Homemade Mini Couture.

Op de volgende foto's zie je hoe je te werk gaat met het aangeknipt beleg: 





De knoopsgaten maak je dan door drie lagen stof (2 x buitenstof en 1 x voering). Ook de knoopjes zet je vast aan de drie lagen stof. Op die manier blijft de voering netjes op haar plaats. De knoopjes komen van bij Veritas.

De oudroze voering is van MDM, gekocht bij Mondepot. Deze is wat stijf om te verwerken, maar na het wassen is deze superzacht en merk je dat de stof eigenlijk uit twee verschillende laagjes bestaat.

Nog wat foto's, zonder modellen, maar toch schattigheid troef !




Voor de jurk van Isaura gebruikte ik de gele variant van de knoopjes.

Isaura, die groeit als een kool, droeg de jurk al op een feest: 

Foto: Leen Depoorter
zusterliefde - Foto Leen Depoorter
Het andere jurkje is voor Lily ! Veel plezier ermee !

Eén van mijn volgende naaisels zal alvast er eentje zijn voor mijn lievelingsjongen ... to be continued !

En of de legoblokjes roze of blauw zijn, het doet evenveel pijn als je er met je blote voeten op trapt :-)


Reacties

  1. Onze kinderarts heeft aan Bram gevraagd of hij nu een mannelijke hond gaat nemen :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

Perfect World

Welkom in mijn (opgeruimde) naaistekje.  Naaien kwam in mijn leven nadat de plannen van onze woning reeds meer dan één jaar uitgevoerd waren, vandaar dat de speelhoek voor de kinderen beetje bij beetje door mij werd ingenomen als vaste naaiplaats.  Vorig jaar verhuisde het speelkeukentje definitief naar neefje Vik en in de kerstvakantie werd bij dezelfde meubelgigant een kast aangeschaft om die plaats in te nemen.  De kast herbergt de collectie La Maison Victor, mijn favoriete naaibenodigdheden en een fractie van mijn stoffenvoorraad, voornamelijk deze die recent werden aangeschaft.


De jurk die aan de kast hangt en waarvan ik jullie met trots mijn bijna perfecte tweelingstiksel toon, is de Cara uit de jubileumeditie van La Maison Victor.  Een jurk zonder frivoliteiten, maat 36 in een helblauwe lichte, maar streelzachte sweaterstof: een ideaal recept voor Ella. De sweat kocht ik ook als coupon bij Julijasshop. Gemaakt in een handomdraai en te versieren naar eigen zin of smaak. Leuk me…

In Dreams

Alhoewel de tekst van deze song erg melancholisch is, vind ik de song erg rustgevend ...  De stem van Roy Orbison, de intro, het kabbelen van de melodie en de hoge eindnoten ... Chills !
Om de killere herfstavonden door te komen, maakte ik de Charlene sweater uit de laatste editie van La Maison Victor. Ik vind deze editie echt een top nummer ... Had ik de tijd, ik maakte elk model !
Op de sneak peak van La Maison Victor had ik deze al gezien en hem onmiddellijk mentaal gepind ... De zacht vuilroze nicky velours vond ik opnieuw bij De Strek te Ledeberg. Laat je niet afschrikken door de carnavalsstoffen bij het binnenkomen, maar deze winkel heeft ook een leuke collectie trendstoffen in huis aan een scherpe prijs. Voor deze streelzachte nicky velours betaalde ik 10,00 EUR per meter !
Ik weet niet meer precies hoe breed de stof was, maar 1m 50 was ruim voldoende om de sweater te maken 
Op de laatste namiddag van de vakantie samen met de meisjes maakte ik de sweater af, tekenen inbegrepen…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…