Doorgaan naar hoofdcontent

#lifewithgirls

Ik heb drie dochters ... ik heb daar niet om gebeden, gevraagd, gesmeekt vroeger, ik heb ze 'gekregen', gewild, en al.

Bij mij thuis was het netjes verdeeld: één meisje, twee jongens en dan nog één meisje, het ideale gezin 'proest'. Ruzie maken met z'n allen konden we het best, leek het wellicht voor mijn ouders op een bepaald moment.

Dieter heeft nog een broer, geen zus. Mijn schoonmoeder zegt altijd dat ze nog een derde kind, een meisje, had gewild, maar dat het er niet meer van gekomen is ...

Mijn tante heeft ook twee jongens en deed niet liever dan het haar van mijn zus en ikzelf in staartjes leggen, want dat was waarvan ze droomde om met een eigen meisje te doen ... Het leven schonk haar intussen één kleindochter, na zes kleinzonen en onlangs kwam er nog een kleinzoon bij.

Mijn papa heeft in zijn bureau een grote (speelgoed) vrachtwagen staan (in solden gekocht in de Colruyt -was het het duikboot in solden geweest, hij had hem ook gekocht, figure of speech).
Mijn dochters hebben hem niet gekregen en ook de twee dochters van mijn zus zullen er niet mogen mee spelen, want hij is voor zijn kleinzoon ... Op mij moet hij alvast niet meer rekenen om die wens in vervulling te laten gaan ! Intussen is hij wel stapelgek op zijn vijf kleindochters en zij op hun opa !

Als ik spreek met jongensmoeders of hun blogberichten lees, dan kijken deze meestal met iet of wat jaloezie naar meisjesmoeders of moeders van gemengde gezinnen ... Vaders en moeders van meisjes zijn over het algemeen gelukkig en lijken niet te verlangen naar een telg van het andere geslacht. Of toch ? 
Mis ik iets door geen (kleine) jongens in huis te hebben ? I don't know, en ik ga er geen slaap over laten (maar wel een blogpost over schrijven :-) ) ... Met drie kinderen is ons huis en onze wagen volgeladen. 

Jongens waren, denk ik, wel fijn geweest: wellicht drukker en er was wellicht meer gevochten in huis en was ik al eens over een autobaan gestruikeld.
De naaiprojecten zouden dan voornamelijke coole hemdjes, sweaters en broeken geweest zijn. Ze waren wellicht slim, grappig, modebewust, knap, stoer, teder en gevoelig geweest, mijn jongens, kortom het evenbeeld van hun vader (u voelt wellicht de ironie van het scherm spatten) grootvaders en nonkels ... 's
Ochtends zou ik in elk geval meer tijd gehad hebben, want ik denk dat mijn jongens zouden aangedaan hebben wat ik klaar gelegd had en ikzelf zou mijn kop niet moeten breken over de keuze tussen een broek, rokje of jurk.
Ze zouden mij geholpen hebben met het zetten van de tafel, de dieren eten geven, afwassen en hun moeder op handen hebben gedragen ...

Nu wordt er gekibbeld, aan elkaars haren getrokken, gegild en met de poppen gespeeld.
Druk is soms een understatement.
Jurken en rokjes worden er met karrenvrachten genaaid en aangekocht en ik vind overal (maar dan werkelijk overal) haarspeldjes, lintjes en andere ongein om het ellenlange haar mee op te smukken. En dan spreek ik nog niet over de tijd van maandverbanden, make-up en pubermeisjeskuren die me te wachten staat ... 

Mijn dochters zijn behulpzaam als het hen uitkomt, geven de dieren eten als het hen uitkomt, wassen af als het hen uitkomt en dragen hun moeder op handen ... (vul zelf maar aan)
Fijn was dan weer een moeder-dochter filmnamiddag op zondag met het tweede deel van de Hunger Games op het programma (na het studeren, de ontspanning) en in januari 2016 staat er een (laatste ?) uitstap naar K3 (pink overdose) op het programma ...

Voor 'twinning' met mama zijn ze alledrie te groot geworden en eerlijk gezegd ben ik er niet rouwig om: complimenten krijgen van de dochters is fijn, maar ik vind het nog fijner ze bezig te zien om hun eigen stijl en identiteit te vinden, al dan niet voort bordurend op mijn stijl ... Hun kritieken kunnen vernietigend zijn, de complimenten des te gemeender (niet gemener).

Ik ga er niet om liegen: ik maak graag jurken voor mijn dochters en mezelf: een jurk is af (zeker eentje met mouwen), geen gepieker over welk bovenstuk, enkel een cardigan en you're good to go !

Ook babymeisjes hebben massa's jurken nodig en met het gratis patroon van Griet heb je een schitterende basisjurk, met of zonder mouwtjes, rimpels of plooien.

Ik mocht de jurk testen, maar miste de deadline toen ik het mailadres van waar het wetransfer bestand kwam niet herkende en het patroon al op de blog stond nog voor ik het had kunnen afprinten.

Ik maakte een versie in maat 74 met de rimpelmouw en een versie in maat 62 zonder mouwtjes, 2 x in Petit Pan, stofjes uit mijn voorraad, die alsmaar lijkt aan te groeien in plaats van te slinken.

Beiden kwamen van bij Julija's shop, gekocht aan het begin van mijn naaicarrière.


Ik veranderde enkele kleine details: ik dubbelde het mouwtje niet, maar werkte af met een klein zoompje en voor het knopenpat werkte ik met een aangeknipt beleg van 2 cm (enkel aan de buitenstof, de voering knip je zonder naadwaarde aan de kant van het knopenpat). De zoom werd aan het knopenpat afgewerkt zoals beschreven in het boek Homemade Mini Couture.

Op de volgende foto's zie je hoe je te werk gaat met het aangeknipt beleg: 





De knoopsgaten maak je dan door drie lagen stof (2 x buitenstof en 1 x voering). Ook de knoopjes zet je vast aan de drie lagen stof. Op die manier blijft de voering netjes op haar plaats. De knoopjes komen van bij Veritas.

De oudroze voering is van MDM, gekocht bij Mondepot. Deze is wat stijf om te verwerken, maar na het wassen is deze superzacht en merk je dat de stof eigenlijk uit twee verschillende laagjes bestaat.

Nog wat foto's, zonder modellen, maar toch schattigheid troef !




Voor de jurk van Isaura gebruikte ik de gele variant van de knoopjes.

Isaura, die groeit als een kool, droeg de jurk al op een feest: 

Foto: Leen Depoorter
zusterliefde - Foto Leen Depoorter
Het andere jurkje is voor Lily ! Veel plezier ermee !

Eén van mijn volgende naaisels zal alvast er eentje zijn voor mijn lievelingsjongen ... to be continued !

En of de legoblokjes roze of blauw zijn, het doet evenveel pijn als je er met je blote voeten op trapt :-)


Reacties

  1. Onze kinderarts heeft aan Bram gevraagd of hij nu een mannelijke hond gaat nemen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. :-) Wij hebben Joeksel (mannelijke, doch gesneden kater)!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire berichten van deze blog

Break Free

Treinen, stations en foto's, dat doet het altijd goed ...
Wat kan ik jullie voorstellen:  - mijn oudste dochter van bijna veertien - een Picha rok uit La Maison Victor: de grootste kindermaat, verlengd naar maxi-rok uit een zalige double gauze, die ik kocht bij De Stoffenkamer. De zakken en de tassels liet ik achterwege. - een Odette t-shirt uit La Maison Victor: maatje 34 in de allerzachtste double gauze, ook uit De Stoffenkamer. Ik werkte voor de halsafwerking met een op patroon getekend beleg. 


















Working nine to five

Terug aan de slag (ten laatste op 15 april 2017, enfin na Paasmaandag dus -diegene die nieuwsgierig zijn naar wat ik in het dagelijkse leven doe, kunnenhierterecht :-)) betekent opnieuw wat minder tijd om te koken en vooral wat meer georganiseer om alles klaar te krijgen ...  Vlugge receptjes dus, dat hebben we nodig ! Eentje uit de trukendoos van Lien, één  van de twee verzorgsters van Familiehulp die hier vanaf begin januari langskwamen om de zorg voor mij op de schouders van mijn familieleden (die dit trouwens ook meer dan schitterend gedaan hebben en vele pluimen en nog veel meer verdienen !) te verlichten.  Familiehulp is er dus niet enkel voor pas bevallen mama's of senioren, maar ook voor gezinnen waarin één van de partners zijn/haar gedeelte van de huishoudelijke taken niet meer kan opnemen, al dan niet tijdelijk. Je kan hen laten komen voor allerlei huishoudelijke taken, maar ook voor de persoonlijke verzorging.  De bijdrage wordt berekend aan de hand van je inkomen en j…

Liefde is Alles

O-oh liefde is alles
Liefde is alles
Wat er blijft wanneer de rest verloren is
Leg je hand in de mijne
Tot we samen verdwijnen
Dan wordt het helder, wordt het simpel
Dan winnen we met vlag en wimpel
En zonder loopt het meestal ergens mis


Liefde voor je partner, kinderen, ouders, schoonouders, (schoon)broers en (schoon)zus, neefjes en nichtjes ...
Liefde voor de vrienden en vriendinnen, collega's ...
Liefde voor de familiehulp, de kine en de hometrainer (al is het met deze laatste eerder een haat-liefde-verhouding)

Zonder al deze liefde stond ik nu al niet met mijn krukken te zwaaien. 3 maand na het ongeval, kan ik korte stukjes stappen zonder krukken (maar met unloaderbrace), kan ik fietsen (op de hometrainer) zonder weerstand en zal ik wellicht volgende week het groen licht van de orthopedist krijgen om te beginnen autorijden, werken en trainen met weerstand. Duimen jullie mee ?

Zoals jullie wellicht opmerken, is de liefde voor eten in de revalidatieperiode ook niet overgegaan en zijn de win…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…