Doorgaan naar hoofdcontent

Fuzzy

Fuzzy...

We schrijven 1993 en Grant Lee Buffalo bracht hun debuutalbum uit met dezelfde naam en titeltrack. Instant crush, liefde op het eerste gehoor, de CD werd grijsgedraaid en maakte elk weekend de verplaatsing tussen Kortrijk en Gent in mijn 1ste jaar aan de Universiteit te Gent.

Toen we in hetzelfde jaar een naam mochten kiezen voor onze nieuwe hond, stond 'Fuzzy' bovenaan het lijstje. Helaas hadden mijn familieleden mij verkeerd begrepen en werd de hond in kwestie aangesproken met 'Fozzy', naar mijn favoriete Muppet, ook goed.

De band bestaat intussen niet meer, Fozzy is naar de eeuwige jachtvelden stokken gaan apporteren, maar de song 'Fuzzy' wordt nog af en toe gedraaid op de radio en zou zeker en vast op de mixtape van mijn 'early twenties' voorkomen ... Come to think of it: wellicht stond het er op ! I'll explain: mijn beste vriend maakte in 1993 een mixtape voor mij, maar die heb ik nooit beluisterd omdat ik hem na ontvangst, domweg in Auditorium E van de Blandijnberg heb laten liggen... Mijn beste vriend werd uiteindelijk mijn lief, mijn man en de vader van mijn kinderen, maar wat er op die tape stond, daar heb ik tot op vandaag het raden naar...

Fuzzy (in de betekening van harig) was ook de stof waarmee ik de laatste weken aan de slag was. Met alle breiprojectjes lag het naaien hier wat op zijn (of haar) gat. Het afwerken van mijn cardigan kreeg prioriteit, gelukkig is er nog de naailes op donderdagavond. Nu is het omgekeerd: er wordt weer wat genaaid en de afwerking van de cozy cardigan laat op zich wachten...

Ik maakte de Amber-jas uit de laatste La Maison Victor en vond de stoffen ervoor in mijn eigen stoffenvoorraad. Het blauwzwarte bontje kocht ik bij Mercerie Mertens, de voering van de mouwen komt uit hét winkeltje uit Anzegem en de overige voering is een prachtig stofje van Lucy has a Secret, dat ik van deze madam overkocht, die het zelf aanschafte bij Mon Depot.
De tip om dit satijnachtig (viscose) stofje te gebruiken, kreeg ik van haar, die een keimooi deux-pièceke maakte van de Amber jas en de Rachel rok.

Naaien met nepbont is geen pretje: bij het knippen (gebruik een goede schaar en knip met de punt van de schaar om zo weinig mogelijk pluizen te hebben) lag de hele vloer vol pluizen en was ik aan het niezen gelijk een zot.
Linda, die niet hoort of ziet in de naailes (dat zegt ze zelf), gaf me de tip om alle rechte naden te overlocken vóór het naaien van de stukken (voor de naaidummies of beginners: normaal overlock je nadat je de stukken samen gestikt heb, enfin zo hebben ze het mij toch geleerd) om te vermijden dat er te veel pluizen in je naaimachine terechtkomen. Works like a charm !
Hier vind je ook nog wat tips voor het naaien met nepbont.

Het achterpand van de voering legde op op twee centimeter van de stofvouw verlengde met twee centimeter zoom voor bewegingsruimte. Ook de belegstukken werden enkele centimeters verbreed.

Het jasje zelf is enkele centimeters korter dan de originele versie en dat had alles te maken met het stukje bont dat ik ter beschikking had: er zal nog 1m30cm op de rol, gelukkig ben ik niet van de langste/grootste.

De felblauwe drukknopen vond ik bij Veritas. Je vindt ze in hun plastic buisjes en je kan ze per stuk kopen.

Het resultaat zit zalig !

Een selfie:


De voering: lucy has a secret: 


De drukkknopen (Veritas):


Onderkraag in voering :


Ook de zakken werden in Lucy has a secret uitgevoerd:


Roos nam enkele foto's in de wildernis van opa en oma:
 





Reacties

  1. Super mooi, zou ik ook wel willen ... de voering is zo mooi!
    Bedankt voor de anti-pluis tips. Geniet ervan!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ooooo ! Dit lijkt mij ook zo'n zalige amber !!!
    (hihihi, ik moest wel lachen ... was ik ook even content dat ik eindelijk klaar was met het verwerken van mijn fluffy amber en rachel ;-) 't Is toch zo'n "vuiligheid" hé! Gelukkig prachtig eenmaal af !)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wij moesten indertijd vd naaijuf alles locken VOOR het ineenzetten. Zo doe ik het nu nog. En bij een stofje als dit zou ik het zonder twijfel ook zo doen. Ik ben ook fan van de voering, schoon schoon! Ik ga me dat jasje ook maken, peins ik!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. oh, fuzzy! en Jupiter and teardrop! ja, ochot, waar is de tijd, ook grijs gedraaid hier, mee gekeeld alles er op en er aan, ... memorabele tijden, al was ik waarschijnlijk wel een beetje jonger, 16? gewoon een gokje. Mooi gecombineerd, fuzzy met Lucy

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …