Doorgaan naar hoofdcontent

Il est mignon, mon champion !


Allez allez Maurice
Tedekke toch, en ik won zo graag
Allez allez Maurice
Want mijn Mariette, ze verjaart vandaag
Allez allez Maurice
Il est mignon, mon champignon
Allez allez Maurice
Maar ik ben toch in beeld geweest, èh ja


Uit: 'Allez, Allez Maurice' - Frank Dingenen, 1988 (de volledige versie vindt u hier, indien u geen tiener was eind de jaren '80)

Hij heeft er meer dan drie jaar moeten op wachten, maar deze week is het helemaal afgeraakt: het wielertruitje voor Dieter !

Pas op: het wielertruitje moest niet zomaar een wielertruitje worden, het moest kunnen tippen aan deze truitjes.

De truitjes zijn superpopulair onder hipsters, die met hun pokkedure wielerkledij en fixed gear, met stoppelbaard, na de inspanning fancy koffie gaan drinken in een koffiebar ...
Want waar mijn schat 50 EUR te duur vindt voor een tailored hemd, zou hij, en menig ander wielertoerist, zonder enige moeite het drievoud neertellen voor een truitje om te gaan fietsen, pardon koersen.

Ik won in het begin van mijn naaicarrière op Facebook een wedstrijd van 'La Famille Victor' (jawel de voorganger van La Maison Victor voor Sanoma in de picture kwam) en mocht één van hun patroontjes uitkiezen. Niet moeilijk, want ik had mijn oog al laten vallen op het Flandria en Superia-truitje-vestje. 

Maar toen begon de zoektocht naar geschikte stof: de Rapha-truitjes zijn gemaakt uit sportwool, een mengeling van lycra (gelukkig niet glanzend) en fijne merinowol, hetgeen ze lekker warm, ademend en zacht maakt ... maar je vindt dit dus nergens in stof (als er iemand een adres weet, alle tips zijn welkom) !

Bovendien moest de stof ook de retro-look van het Rapha-truitje belichamen: sobere belijning, retrokleuren en dat nog eens met een perfecte afwerking (je zou haast denken dat dit een gesponsorde post is, helaas pindakaas) ...

Ik had dus meer dan wat last van faalangst ... en bovendien de laatste keer dat ik een trui voor Dieter had gemaakt, heeft hij hem maar één keer gedragen (oké, toegegeven hij was een beetje te groot en gebreid, er bestaan gelukkig geen foto's van, maar bepaalde van onze vrienden herinneren zich het beeld wel nog, jammergenoeg) ...

De stof vond ik uiteindelijk hier: het werd een bordeauxkleurige punta di roma, gecombineerd met een grijskleurige. De stof voelt erg stevig aan en er zit duidelijk lycra in. Het is verre van sportwool, maar is volgens Dieter erg aangenaam om dragen.

Enkele actiefoto's, genomen op de plaats waar je ons dorp binnen of buiten rijdt, in de herfst een prachtige lokatie :



De verschillende stuken werden keurig doorstikt, de zomen omzoomd met een tweelingnaald. 

Het patroon van het truitje heeft eigenlijk korte mouwen, maar gelet op de kleuren en het seizoen leken lange mouwen mij meer aangewezen. Ik nam de mouwen van het Superia-truitje, maar nam deze fors (zo'n 4cm) in, zodat ze meer aan de armen zouden spannen.

Ook hier heb ik, om een mooi passend resultaat te krijgen, de panden aan elkaar gedriegd, Dieter laten passen en aangepast. Om de maat te weten heb ik hem uiteraard uitgebreid opgemeten, maar eigenlijk kan je ook gewoon een goed passend truitje nemen en op de patroondelen leggen. De Small paste in elk geval perfect !

Het truitje heeft uiteraard ook achterzakjes, om gellekes, bananen, portefeuilles en .....


... een koffietasje te verbergen !





Met de stoppelbaard, het petje van Café Marcel, lijkt hij wel een echte !

Zijn collega's zien nu waarom hij zich al een halve week niet meer geschoren had. Een mens doet blijkbaar veel voor de liefde van zijn leven !

In elk geval smaakt dit naar meer en ligt er al stof klaar om een poging te doen om dit truitje te maken, opnieuw in punta di roma en zou ik -als ik het truitje opnieuw met een rits zou maken - een klein beschermingslapje voor de hals voorzien, zodat de rits niet schuurt tijdens de inspanning. 


Om het af te maken werd er '#flandrien' op geflockt. 


Il est mignon, mon champion !


Reacties

  1. Keimooi! Zowel het truitje als zijn inhoud ;) ik maakte de Lorajurk uit punta di roma, echt heerlijke stof om mee te werken en om te dragen, he!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het retro plaatje klopt helemaal! Knap gemaakt!!!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Break Free

Treinen, stations en foto's, dat doet het altijd goed ...
Wat kan ik jullie voorstellen:  - mijn oudste dochter van bijna veertien - een Picha rok uit La Maison Victor: de grootste kindermaat, verlengd naar maxi-rok uit een zalige double gauze, die ik kocht bij De Stoffenkamer. De zakken en de tassels liet ik achterwege. - een Odette t-shirt uit La Maison Victor: maatje 34 in de allerzachtste double gauze, ook uit De Stoffenkamer. Ik werkte voor de halsafwerking met een op patroon getekend beleg. 


















Working nine to five

Terug aan de slag (ten laatste op 15 april 2017, enfin na Paasmaandag dus -diegene die nieuwsgierig zijn naar wat ik in het dagelijkse leven doe, kunnenhierterecht :-)) betekent opnieuw wat minder tijd om te koken en vooral wat meer georganiseer om alles klaar te krijgen ...  Vlugge receptjes dus, dat hebben we nodig ! Eentje uit de trukendoos van Lien, één  van de twee verzorgsters van Familiehulp die hier vanaf begin januari langskwamen om de zorg voor mij op de schouders van mijn familieleden (die dit trouwens ook meer dan schitterend gedaan hebben en vele pluimen en nog veel meer verdienen !) te verlichten.  Familiehulp is er dus niet enkel voor pas bevallen mama's of senioren, maar ook voor gezinnen waarin één van de partners zijn/haar gedeelte van de huishoudelijke taken niet meer kan opnemen, al dan niet tijdelijk. Je kan hen laten komen voor allerlei huishoudelijke taken, maar ook voor de persoonlijke verzorging.  De bijdrage wordt berekend aan de hand van je inkomen en j…

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…