Doorgaan naar hoofdcontent

Il est mignon, mon champion !


Allez allez Maurice
Tedekke toch, en ik won zo graag
Allez allez Maurice
Want mijn Mariette, ze verjaart vandaag
Allez allez Maurice
Il est mignon, mon champignon
Allez allez Maurice
Maar ik ben toch in beeld geweest, èh ja


Uit: 'Allez, Allez Maurice' - Frank Dingenen, 1988 (de volledige versie vindt u hier, indien u geen tiener was eind de jaren '80)

Hij heeft er meer dan drie jaar moeten op wachten, maar deze week is het helemaal afgeraakt: het wielertruitje voor Dieter !

Pas op: het wielertruitje moest niet zomaar een wielertruitje worden, het moest kunnen tippen aan deze truitjes.

De truitjes zijn superpopulair onder hipsters, die met hun pokkedure wielerkledij en fixed gear, met stoppelbaard, na de inspanning fancy koffie gaan drinken in een koffiebar ...
Want waar mijn schat 50 EUR te duur vindt voor een tailored hemd, zou hij, en menig ander wielertoerist, zonder enige moeite het drievoud neertellen voor een truitje om te gaan fietsen, pardon koersen.

Ik won in het begin van mijn naaicarrière op Facebook een wedstrijd van 'La Famille Victor' (jawel de voorganger van La Maison Victor voor Sanoma in de picture kwam) en mocht één van hun patroontjes uitkiezen. Niet moeilijk, want ik had mijn oog al laten vallen op het Flandria en Superia-truitje-vestje. 

Maar toen begon de zoektocht naar geschikte stof: de Rapha-truitjes zijn gemaakt uit sportwool, een mengeling van lycra (gelukkig niet glanzend) en fijne merinowol, hetgeen ze lekker warm, ademend en zacht maakt ... maar je vindt dit dus nergens in stof (als er iemand een adres weet, alle tips zijn welkom) !

Bovendien moest de stof ook de retro-look van het Rapha-truitje belichamen: sobere belijning, retrokleuren en dat nog eens met een perfecte afwerking (je zou haast denken dat dit een gesponsorde post is, helaas pindakaas) ...

Ik had dus meer dan wat last van faalangst ... en bovendien de laatste keer dat ik een trui voor Dieter had gemaakt, heeft hij hem maar één keer gedragen (oké, toegegeven hij was een beetje te groot en gebreid, er bestaan gelukkig geen foto's van, maar bepaalde van onze vrienden herinneren zich het beeld wel nog, jammergenoeg) ...

De stof vond ik uiteindelijk hier: het werd een bordeauxkleurige punta di roma, gecombineerd met een grijskleurige. De stof voelt erg stevig aan en er zit duidelijk lycra in. Het is verre van sportwool, maar is volgens Dieter erg aangenaam om dragen.

Enkele actiefoto's, genomen op de plaats waar je ons dorp binnen of buiten rijdt, in de herfst een prachtige lokatie :



De verschillende stuken werden keurig doorstikt, de zomen omzoomd met een tweelingnaald. 

Het patroon van het truitje heeft eigenlijk korte mouwen, maar gelet op de kleuren en het seizoen leken lange mouwen mij meer aangewezen. Ik nam de mouwen van het Superia-truitje, maar nam deze fors (zo'n 4cm) in, zodat ze meer aan de armen zouden spannen.

Ook hier heb ik, om een mooi passend resultaat te krijgen, de panden aan elkaar gedriegd, Dieter laten passen en aangepast. Om de maat te weten heb ik hem uiteraard uitgebreid opgemeten, maar eigenlijk kan je ook gewoon een goed passend truitje nemen en op de patroondelen leggen. De Small paste in elk geval perfect !

Het truitje heeft uiteraard ook achterzakjes, om gellekes, bananen, portefeuilles en .....


... een koffietasje te verbergen !





Met de stoppelbaard, het petje van Café Marcel, lijkt hij wel een echte !

Zijn collega's zien nu waarom hij zich al een halve week niet meer geschoren had. Een mens doet blijkbaar veel voor de liefde van zijn leven !

In elk geval smaakt dit naar meer en ligt er al stof klaar om een poging te doen om dit truitje te maken, opnieuw in punta di roma en zou ik -als ik het truitje opnieuw met een rits zou maken - een klein beschermingslapje voor de hals voorzien, zodat de rits niet schuurt tijdens de inspanning. 


Om het af te maken werd er '#flandrien' op geflockt. 


Il est mignon, mon champion !


Reacties

  1. Keimooi! Zowel het truitje als zijn inhoud ;) ik maakte de Lorajurk uit punta di roma, echt heerlijke stof om mee te werken en om te dragen, he!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het retro plaatje klopt helemaal! Knap gemaakt!!!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

Perfect World

Welkom in mijn (opgeruimde) naaistekje.  Naaien kwam in mijn leven nadat de plannen van onze woning reeds meer dan één jaar uitgevoerd waren, vandaar dat de speelhoek voor de kinderen beetje bij beetje door mij werd ingenomen als vaste naaiplaats.  Vorig jaar verhuisde het speelkeukentje definitief naar neefje Vik en in de kerstvakantie werd bij dezelfde meubelgigant een kast aangeschaft om die plaats in te nemen.  De kast herbergt de collectie La Maison Victor, mijn favoriete naaibenodigdheden en een fractie van mijn stoffenvoorraad, voornamelijk deze die recent werden aangeschaft.


De jurk die aan de kast hangt en waarvan ik jullie met trots mijn bijna perfecte tweelingstiksel toon, is de Cara uit de jubileumeditie van La Maison Victor.  Een jurk zonder frivoliteiten, maat 36 in een helblauwe lichte, maar streelzachte sweaterstof: een ideaal recept voor Ella. De sweat kocht ik ook als coupon bij Julijasshop. Gemaakt in een handomdraai en te versieren naar eigen zin of smaak. Leuk me…

In Dreams

Alhoewel de tekst van deze song erg melancholisch is, vind ik de song erg rustgevend ...  De stem van Roy Orbison, de intro, het kabbelen van de melodie en de hoge eindnoten ... Chills !
Om de killere herfstavonden door te komen, maakte ik de Charlene sweater uit de laatste editie van La Maison Victor. Ik vind deze editie echt een top nummer ... Had ik de tijd, ik maakte elk model !
Op de sneak peak van La Maison Victor had ik deze al gezien en hem onmiddellijk mentaal gepind ... De zacht vuilroze nicky velours vond ik opnieuw bij De Strek te Ledeberg. Laat je niet afschrikken door de carnavalsstoffen bij het binnenkomen, maar deze winkel heeft ook een leuke collectie trendstoffen in huis aan een scherpe prijs. Voor deze streelzachte nicky velours betaalde ik 10,00 EUR per meter !
Ik weet niet meer precies hoe breed de stof was, maar 1m 50 was ruim voldoende om de sweater te maken 
Op de laatste namiddag van de vakantie samen met de meisjes maakte ik de sweater af, tekenen inbegrepen…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…