Doorgaan naar hoofdcontent

de roze wolk van het moederschap

Mijn zus is zwanger, maar dat wist u al ...

Mijn zus bevalt binnen een week of drie en dat wil zeggen dat de leden van onze clan (enfin, de vrouwelijke exemplaren toch) op hete kolen zitten om de baby in de armen te sluiten en zal de uitgerekende datum wellicht niet verstrijken zonder een telefoontje aan haar, met de vraag 'oe'ist ermee' of 'enne, nog niets ?'. Bovendien blijft het nog steeds een huzarenstukje, een bevalling en kunnen wij niets anders dan werkloos toezien en mijn zus het allerbeste toewensen ...

Gisterenavond bleef de tv tussen Bevergem (hilarisch) en De Slimste Mens (ook hilarisch), efkens plakken op 'Van Gils en gasten' en was Erika Van Thielen aan het woord over haar boek Happy Mama.

Nu heb ik het niet voor dergelijke boeken en al zeker niet voor BV's die dergelijke boeken schrijven. Maar bon, ik bleef plakken omdat de heer Van Gils de vraag stelde aan Erika of zij zichzelf beschouwde als een 'ploetermoeder' ? Mijn haren op mijn armen gingen onmiddellijk rechtstaan, maar gingen merkwaardig vlug terug liggen toen Erika zei dat ze zichzelf niet beschouwde als een ploetermoeder, omdat ze dit zo'n vreselijk negatieve term vond en dat ze het moederschap 'gewoon beleefde' en dat gevoelens als tekortschieten, het druk hebben, ... daar nu eenmaal onderdeel van maken voor haar. En met een pleidooi om zacht te zijn voor elkaar, begon ik zowaar te overwegen eens in haar boek te bladeren in de boekhandel ...

Kijk zie, das nu precies hetgeen ikzelf ook al jarenlang ervaar: er wordt veel gesproken, geschreven over het moederschap en over hoe de combinatie werk-gezin beter kan of beter moet zijn om tot gelukkige moeders te komen, maar in the long run ben jij het zelf die die rol invult en kleurt en die rol gaat gepaard met ups en downs ...
Natuurlijk spelen de omstandigheden (en dus ook toevalligheden en dingen waarvoor je niet zelf kiest) een grote rol, maar zelfs dan ben je niet zomaar een automatische piloot (ook al heb je soms dat gevoel). De meeste moeders die ik ken, maken heel bewuste keuzes voor hun kinderen, maar weten uiteraard ook niet of dit nu juiste keuze is, want die handleiding, tja, die hebben ze nu eenmaal niet geleverd bij de geboorte, maar dit kan en wil niet beschouwen als 'ploeteren'. Ga de betekenis in de Van Dale maar eens opzoeken, ik herken mij daar niet in ... Moederschap is (wat mij betreft) wel trial and error, net zoals dit voor mijn moeder zo was en haar moeder ervoor en hoe het zal zijn voor mijn dochters.

Ik heb gekozen om het moederschap te combineren met een carrière, die ik weliswaar op vandaag anders invul dan ik mij vooraf had 'ingebeeld' en ik ben daar niet elke dag even gelukkig om, maar na 17 jaar werken, waarvan 12 jaar gecombineerd met het moederschap, kan ik niet anders dan concluderen dat ik de juiste weg heb gekozen en dat geeft aan de vooravond van mijn veertigste verjaardag enorme rust in mijn hoofd !

Die combinatie heb ik uiteraard enkel en alleen kunnen waar maken door af en toe op mijn strepen te staan ten aanzien van mijn collega's, andere mensen te laten 'meemoederen', zoals mijn man, ouders, schoonouders, vrienden en kennissen, af en toe effectief te luisteren naar goedbedoelde raad, keuzes te maken, verder te gaan en mijn 'geluk' te omarmen. Nu, die 12 jaar zijn verre van over rozen gegaan, maar 'gegaan' is het wel ...

Dus ben ik gestopt met mij schuldig te voelen als een andere zwembadmama mijn dochter heeft afgedroogd terwijl ik nog onderweg ben omdat ik iets te lang stond te koken of een boekje zat te lezen, maar bedank ik haar en zeg ik 'graag gedaan' wanneer ik de dochter van een ander afdroog omdat haar mama haar andere dochter naar het ballet bracht en niet op tijd in het zwembad geraakte ... Want dat is die fameuze 'Zachtheid' in de praktijk ! Maar eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat een oordeel over een andere moeder soms vlug klaarstaat en de zachtheid dan plots ver te zoeken is. En ook bij mij steekt het gevoel nog dikwijls de kop op, op alle fronten te kort te schieten, zonder dat ik een mogelijkheid zie om daaraan iets te veranderen ...

Dus ja, zus, ik ga je waarschijnlijk (weer)  overstelpen met goede raad, adviezen en de woorden 'dat zou ik niet doen' zullen heel waarschijnlijk af en toe over mijn lippen komen, tot jouw grote ergernis ...
Maar weet dat ik supertrots ben op mijn 'kleine' zus en trots ben dat mijne vent peter mag zijn van jouw nieuwbakken pruts !

Ik heb alvast iets gemaakt om 'de roze wolk van het moederschap van twee' goed in te zetten. Iets om de kleine pruts warm te houden tijdens de komende wintermaanden. Omdat de winter lang kan duren en ik nog een half bolletje wol overhad, breide ik er ineens twee, eentje in maatje 0 en maatje 3 maanden.

En ja, een echte man, mocht het een jongen zijn, kan (oud)roze dragen !



Patroon: New Delhi uit 'Jules en Julie voor groot en klein'
Wol: 1 bolletje Rowan Cash Soft, gebreid met nld 4, enkele jaren geleden gekocht bij de voorgangster van Rita.
Voor de i-cords verwijst Julie naar haar blog, maar daar vond ik de uitleg niet terug, hier vind je in elk geval een goede tutorial voor de i-cord aan de hals (breiwerk afwerken met i-cord), voor de gewone koordjes kan je de uitleg hier vinden.

Leuk en relatief snel projectje, ideaal als geboortegeschenkje !

Het wielertruitje voorzien van belettering is nog niet gelukt, het zal misschien voor de volgende post zijn !

Bye bye

Reacties

  1. zo schattig!! En ik kan me precies vinden in je analyse!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi! Ik ga binnenkort ook weer beginnen te haken, denk ik.... Eerst een paar rondjes fb en pinterest en dat komt wel goed! Brrr ik heb ook zo'n hekel aan bv's met boeken voo wijsheden. Yuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het moederschap is niet altijd gemakkelijk, vooral met dat 'anderen laten meemoederen' heb ik nogal last... Voel me rap schuldig.
    Maar wat een schattige mutsjes! Breien is echt in, blijkbaar ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …