Doorgaan naar hoofdcontent

de roze wolk van het moederschap

Mijn zus is zwanger, maar dat wist u al ...

Mijn zus bevalt binnen een week of drie en dat wil zeggen dat de leden van onze clan (enfin, de vrouwelijke exemplaren toch) op hete kolen zitten om de baby in de armen te sluiten en zal de uitgerekende datum wellicht niet verstrijken zonder een telefoontje aan haar, met de vraag 'oe'ist ermee' of 'enne, nog niets ?'. Bovendien blijft het nog steeds een huzarenstukje, een bevalling en kunnen wij niets anders dan werkloos toezien en mijn zus het allerbeste toewensen ...

Gisterenavond bleef de tv tussen Bevergem (hilarisch) en De Slimste Mens (ook hilarisch), efkens plakken op 'Van Gils en gasten' en was Erika Van Thielen aan het woord over haar boek Happy Mama.

Nu heb ik het niet voor dergelijke boeken en al zeker niet voor BV's die dergelijke boeken schrijven. Maar bon, ik bleef plakken omdat de heer Van Gils de vraag stelde aan Erika of zij zichzelf beschouwde als een 'ploetermoeder' ? Mijn haren op mijn armen gingen onmiddellijk rechtstaan, maar gingen merkwaardig vlug terug liggen toen Erika zei dat ze zichzelf niet beschouwde als een ploetermoeder, omdat ze dit zo'n vreselijk negatieve term vond en dat ze het moederschap 'gewoon beleefde' en dat gevoelens als tekortschieten, het druk hebben, ... daar nu eenmaal onderdeel van maken voor haar. En met een pleidooi om zacht te zijn voor elkaar, begon ik zowaar te overwegen eens in haar boek te bladeren in de boekhandel ...

Kijk zie, das nu precies hetgeen ikzelf ook al jarenlang ervaar: er wordt veel gesproken, geschreven over het moederschap en over hoe de combinatie werk-gezin beter kan of beter moet zijn om tot gelukkige moeders te komen, maar in the long run ben jij het zelf die die rol invult en kleurt en die rol gaat gepaard met ups en downs ...
Natuurlijk spelen de omstandigheden (en dus ook toevalligheden en dingen waarvoor je niet zelf kiest) een grote rol, maar zelfs dan ben je niet zomaar een automatische piloot (ook al heb je soms dat gevoel). De meeste moeders die ik ken, maken heel bewuste keuzes voor hun kinderen, maar weten uiteraard ook niet of dit nu juiste keuze is, want die handleiding, tja, die hebben ze nu eenmaal niet geleverd bij de geboorte, maar dit kan en wil niet beschouwen als 'ploeteren'. Ga de betekenis in de Van Dale maar eens opzoeken, ik herken mij daar niet in ... Moederschap is (wat mij betreft) wel trial and error, net zoals dit voor mijn moeder zo was en haar moeder ervoor en hoe het zal zijn voor mijn dochters.

Ik heb gekozen om het moederschap te combineren met een carrière, die ik weliswaar op vandaag anders invul dan ik mij vooraf had 'ingebeeld' en ik ben daar niet elke dag even gelukkig om, maar na 17 jaar werken, waarvan 12 jaar gecombineerd met het moederschap, kan ik niet anders dan concluderen dat ik de juiste weg heb gekozen en dat geeft aan de vooravond van mijn veertigste verjaardag enorme rust in mijn hoofd !

Die combinatie heb ik uiteraard enkel en alleen kunnen waar maken door af en toe op mijn strepen te staan ten aanzien van mijn collega's, andere mensen te laten 'meemoederen', zoals mijn man, ouders, schoonouders, vrienden en kennissen, af en toe effectief te luisteren naar goedbedoelde raad, keuzes te maken, verder te gaan en mijn 'geluk' te omarmen. Nu, die 12 jaar zijn verre van over rozen gegaan, maar 'gegaan' is het wel ...

Dus ben ik gestopt met mij schuldig te voelen als een andere zwembadmama mijn dochter heeft afgedroogd terwijl ik nog onderweg ben omdat ik iets te lang stond te koken of een boekje zat te lezen, maar bedank ik haar en zeg ik 'graag gedaan' wanneer ik de dochter van een ander afdroog omdat haar mama haar andere dochter naar het ballet bracht en niet op tijd in het zwembad geraakte ... Want dat is die fameuze 'Zachtheid' in de praktijk ! Maar eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat een oordeel over een andere moeder soms vlug klaarstaat en de zachtheid dan plots ver te zoeken is. En ook bij mij steekt het gevoel nog dikwijls de kop op, op alle fronten te kort te schieten, zonder dat ik een mogelijkheid zie om daaraan iets te veranderen ...

Dus ja, zus, ik ga je waarschijnlijk (weer)  overstelpen met goede raad, adviezen en de woorden 'dat zou ik niet doen' zullen heel waarschijnlijk af en toe over mijn lippen komen, tot jouw grote ergernis ...
Maar weet dat ik supertrots ben op mijn 'kleine' zus en trots ben dat mijne vent peter mag zijn van jouw nieuwbakken pruts !

Ik heb alvast iets gemaakt om 'de roze wolk van het moederschap van twee' goed in te zetten. Iets om de kleine pruts warm te houden tijdens de komende wintermaanden. Omdat de winter lang kan duren en ik nog een half bolletje wol overhad, breide ik er ineens twee, eentje in maatje 0 en maatje 3 maanden.

En ja, een echte man, mocht het een jongen zijn, kan (oud)roze dragen !



Patroon: New Delhi uit 'Jules en Julie voor groot en klein'
Wol: 1 bolletje Rowan Cash Soft, gebreid met nld 4, enkele jaren geleden gekocht bij de voorgangster van Rita.
Voor de i-cords verwijst Julie naar haar blog, maar daar vond ik de uitleg niet terug, hier vind je in elk geval een goede tutorial voor de i-cord aan de hals (breiwerk afwerken met i-cord), voor de gewone koordjes kan je de uitleg hier vinden.

Leuk en relatief snel projectje, ideaal als geboortegeschenkje !

Het wielertruitje voorzien van belettering is nog niet gelukt, het zal misschien voor de volgende post zijn !

Bye bye

Reacties

  1. zo schattig!! En ik kan me precies vinden in je analyse!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi! Ik ga binnenkort ook weer beginnen te haken, denk ik.... Eerst een paar rondjes fb en pinterest en dat komt wel goed! Brrr ik heb ook zo'n hekel aan bv's met boeken voo wijsheden. Yuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het moederschap is niet altijd gemakkelijk, vooral met dat 'anderen laten meemoederen' heb ik nogal last... Voel me rap schuldig.
    Maar wat een schattige mutsjes! Breien is echt in, blijkbaar ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Break Free

Treinen, stations en foto's, dat doet het altijd goed ...
Wat kan ik jullie voorstellen:  - mijn oudste dochter van bijna veertien - een Picha rok uit La Maison Victor: de grootste kindermaat, verlengd naar maxi-rok uit een zalige double gauze, die ik kocht bij De Stoffenkamer. De zakken en de tassels liet ik achterwege. - een Odette t-shirt uit La Maison Victor: maatje 34 in de allerzachtste double gauze, ook uit De Stoffenkamer. Ik werkte voor de halsafwerking met een op patroon getekend beleg. 


















Working nine to five

Terug aan de slag (ten laatste op 15 april 2017, enfin na Paasmaandag dus -diegene die nieuwsgierig zijn naar wat ik in het dagelijkse leven doe, kunnenhierterecht :-)) betekent opnieuw wat minder tijd om te koken en vooral wat meer georganiseer om alles klaar te krijgen ...  Vlugge receptjes dus, dat hebben we nodig ! Eentje uit de trukendoos van Lien, één  van de twee verzorgsters van Familiehulp die hier vanaf begin januari langskwamen om de zorg voor mij op de schouders van mijn familieleden (die dit trouwens ook meer dan schitterend gedaan hebben en vele pluimen en nog veel meer verdienen !) te verlichten.  Familiehulp is er dus niet enkel voor pas bevallen mama's of senioren, maar ook voor gezinnen waarin één van de partners zijn/haar gedeelte van de huishoudelijke taken niet meer kan opnemen, al dan niet tijdelijk. Je kan hen laten komen voor allerlei huishoudelijke taken, maar ook voor de persoonlijke verzorging.  De bijdrage wordt berekend aan de hand van je inkomen en j…

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…