Doorgaan naar hoofdcontent

Let it go

De naaidip, de mede naaiblogsters zullen wellicht dit gevoel herkennen: massa's ideeën in het hoofd, eigenlijk wel wat tijd om enkele uit te voeren, niet kunnen kiezen aan welk idee eerst te beginnen, om dan aan de zetel gekluisterd te zitten met het hoofd in overdrive ... Of een ander mogelijk scenario: massa's ideeën, want weer veel te lang op blogs en pinterest blijven hangen en geen tijd om ze in uitvoering te brengen, want oudercontacten, deadlines op het werk, inschrijvingen voor volgend jaar, een verjaardagsfeest of twee..

Het grote verjaardagsfeest voor Dieter kwam in orde, ondanks het feit dat de regen mijn 'pinterest-proof'-tafel wegregende: tafellakens, lampionnen, bloemen en tafelconfetti belandden in alle hoeken van de tuin (want eind juni heb je toch geen tent meer nodig *proest*), maar de zon won het op het juiste moment van de regen, de drank vloeide rijkelijk, de paëlla (La Fiësta-Oostkamp) was lekker, de compagnie zalig, de hulp efficiënt, de speech inspirerend en het Smart-ijsje (Smartijs-Wingene) werd gesmaakt ... Onvergetelijke momenten, die we maar al te graag deelden met anderen ...

Zilveren cijferballonnen: Louique's Party Studio 
Na regen kwam zonneschijn ... 
Ook het verjaardagsfeest van Jozefien was een knaller, zonder veel voorbereiding: kindjes verzamelen aan het lokale binnenzwembad rond 15.00 uur, twee uur ploeteren in het water, kindjes (die zichzelf al perfect aan- en uit kunnen kleden, Yay!) laten kiezen uit de heerlijkheden van de lokale frituur en met hun buikje rond voor Netflix zetten, af en toe eens laten graaien in de snoeppot en wachten tot mama ze om 19.00 uur komt ophalen ... Ook bij de klastraktatie heb ik pinterest eens mooi aan mijn laars gelapt: een simpele 'quatre-quart''-cake in een hartjesvorm van IKEA en twee zakken Haribosnoep van de Action. Ik heb niemand horen klagen !

Van beide feestjes heb ik bijna geen foto's en werden er ook geen speciale jurken of outfits genaaid. De naaidip, you know ... Jozefien heeft haar verjaardagsjurk dus nog tegoed !

Een uurtje voor ik vorige woensdag het rapport van de oudste mocht gaan afhalen (Ik denk dat ik een krak in wiskunde was geweest met die klastitularis van haar *proest*), waren de attenties voor Juf Sara, Meester Jan en Meester Alain klaar. Er was een streng verbod om ook iets voor de klastitularis van de oudste te maken. Spijtig, ik heb nochtans graag drie kussen in ontvangst willen nemen van haar klastitularis (mochten jullie zich afvragen waarom, licht ik alvast een tipje van de sluier: hij is niet ouder dan 25, staalblauwe ogen, groot, speelt piano (dat laatste vertelde hij mij spontaan op het oudercontact, ik ben niet gaan neuzen in zijn facebookprofiel) * nogmaals proest*, een (gelukkig getrouwde) vrouw van meer dan 40 mag al eens denken 'als ik nu 20 was geweest ...', dit tot grote hilariteit van haar huisgenoten :-D ). 

Ik koos voor snelle klassiekers: voor de meesters de pennenzak, op basis van het recept van Oon (eenvoudige versie) in nepleer, met een gekleurde rits en een restje fietsstof (De Stoffenkamer - 20cm stof, voor 3 pennenzakken, twee jaar geleden kreeg een andere Meester Jan er al eentje in fietsstof, lang leve the hoarder in me ) als voering en voor Juf Sara  een reversible bag van Verypurpleperson in twee restlapjes Petit Pan. 

Dit moeten zowat de eerste patronen geweest zijn die ik vijf jaar geleden van het internet haalde om te experimenteren met de in de les geleerde technieken of om zelf technieken aan te leren.




Alles zit op een wip in elkaar en maakte ik met stof en fournituren, die ik al in huis had.



Helemaal 'Let it go' was het dus niet, eerder 'Let it flow', en das al een stuk meer relax ...

Nu de schoolvakantie is gestart en het gerechtelijke verlof een feit is, kan alles op een rustiger tempo. Volgens mij komt het dan wel goed met de naaidip. Het einde van de tunnel waarin ik de voorbije maand het gevoel had een beetje opgesloten te zitten, is in zicht ...

Er staan alvast een aantal leuke dingen op het programma: het uitkiezen van de trouwjurk van mijn zus, samen met mama, een dagje Cactusfestival, kamp (aka 10 dagen alleen met de jongste thuis), Gentse Feesten en in augustus ... Vakantie !

Reacties

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …