Doorgaan naar hoofdcontent

Let it go

De naaidip, de mede naaiblogsters zullen wellicht dit gevoel herkennen: massa's ideeën in het hoofd, eigenlijk wel wat tijd om enkele uit te voeren, niet kunnen kiezen aan welk idee eerst te beginnen, om dan aan de zetel gekluisterd te zitten met het hoofd in overdrive ... Of een ander mogelijk scenario: massa's ideeën, want weer veel te lang op blogs en pinterest blijven hangen en geen tijd om ze in uitvoering te brengen, want oudercontacten, deadlines op het werk, inschrijvingen voor volgend jaar, een verjaardagsfeest of twee..

Het grote verjaardagsfeest voor Dieter kwam in orde, ondanks het feit dat de regen mijn 'pinterest-proof'-tafel wegregende: tafellakens, lampionnen, bloemen en tafelconfetti belandden in alle hoeken van de tuin (want eind juni heb je toch geen tent meer nodig *proest*), maar de zon won het op het juiste moment van de regen, de drank vloeide rijkelijk, de paëlla (La Fiësta-Oostkamp) was lekker, de compagnie zalig, de hulp efficiënt, de speech inspirerend en het Smart-ijsje (Smartijs-Wingene) werd gesmaakt ... Onvergetelijke momenten, die we maar al te graag deelden met anderen ...

Zilveren cijferballonnen: Louique's Party Studio 
Na regen kwam zonneschijn ... 
Ook het verjaardagsfeest van Jozefien was een knaller, zonder veel voorbereiding: kindjes verzamelen aan het lokale binnenzwembad rond 15.00 uur, twee uur ploeteren in het water, kindjes (die zichzelf al perfect aan- en uit kunnen kleden, Yay!) laten kiezen uit de heerlijkheden van de lokale frituur en met hun buikje rond voor Netflix zetten, af en toe eens laten graaien in de snoeppot en wachten tot mama ze om 19.00 uur komt ophalen ... Ook bij de klastraktatie heb ik pinterest eens mooi aan mijn laars gelapt: een simpele 'quatre-quart''-cake in een hartjesvorm van IKEA en twee zakken Haribosnoep van de Action. Ik heb niemand horen klagen !

Van beide feestjes heb ik bijna geen foto's en werden er ook geen speciale jurken of outfits genaaid. De naaidip, you know ... Jozefien heeft haar verjaardagsjurk dus nog tegoed !

Een uurtje voor ik vorige woensdag het rapport van de oudste mocht gaan afhalen (Ik denk dat ik een krak in wiskunde was geweest met die klastitularis van haar *proest*), waren de attenties voor Juf Sara, Meester Jan en Meester Alain klaar. Er was een streng verbod om ook iets voor de klastitularis van de oudste te maken. Spijtig, ik heb nochtans graag drie kussen in ontvangst willen nemen van haar klastitularis (mochten jullie zich afvragen waarom, licht ik alvast een tipje van de sluier: hij is niet ouder dan 25, staalblauwe ogen, groot, speelt piano (dat laatste vertelde hij mij spontaan op het oudercontact, ik ben niet gaan neuzen in zijn facebookprofiel) * nogmaals proest*, een (gelukkig getrouwde) vrouw van meer dan 40 mag al eens denken 'als ik nu 20 was geweest ...', dit tot grote hilariteit van haar huisgenoten :-D ). 

Ik koos voor snelle klassiekers: voor de meesters de pennenzak, op basis van het recept van Oon (eenvoudige versie) in nepleer, met een gekleurde rits en een restje fietsstof (De Stoffenkamer - 20cm stof, voor 3 pennenzakken, twee jaar geleden kreeg een andere Meester Jan er al eentje in fietsstof, lang leve the hoarder in me ) als voering en voor Juf Sara  een reversible bag van Verypurpleperson in twee restlapjes Petit Pan. 

Dit moeten zowat de eerste patronen geweest zijn die ik vijf jaar geleden van het internet haalde om te experimenteren met de in de les geleerde technieken of om zelf technieken aan te leren.




Alles zit op een wip in elkaar en maakte ik met stof en fournituren, die ik al in huis had.



Helemaal 'Let it go' was het dus niet, eerder 'Let it flow', en das al een stuk meer relax ...

Nu de schoolvakantie is gestart en het gerechtelijke verlof een feit is, kan alles op een rustiger tempo. Volgens mij komt het dan wel goed met de naaidip. Het einde van de tunnel waarin ik de voorbije maand het gevoel had een beetje opgesloten te zitten, is in zicht ...

Er staan alvast een aantal leuke dingen op het programma: het uitkiezen van de trouwjurk van mijn zus, samen met mama, een dagje Cactusfestival, kamp (aka 10 dagen alleen met de jongste thuis), Gentse Feesten en in augustus ... Vakantie !

Reacties

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …

In Dreams

Alhoewel de tekst van deze song erg melancholisch is, vind ik de song erg rustgevend ...  De stem van Roy Orbison, de intro, het kabbelen van de melodie en de hoge eindnoten ... Chills !
Om de killere herfstavonden door te komen, maakte ik de Charlene sweater uit de laatste editie van La Maison Victor. Ik vind deze editie echt een top nummer ... Had ik de tijd, ik maakte elk model !
Op de sneak peak van La Maison Victor had ik deze al gezien en hem onmiddellijk mentaal gepind ... De zacht vuilroze nicky velours vond ik opnieuw bij De Strek te Ledeberg. Laat je niet afschrikken door de carnavalsstoffen bij het binnenkomen, maar deze winkel heeft ook een leuke collectie trendstoffen in huis aan een scherpe prijs. Voor deze streelzachte nicky velours betaalde ik 10,00 EUR per meter !
Ik weet niet meer precies hoe breed de stof was, maar 1m 50 was ruim voldoende om de sweater te maken 
Op de laatste namiddag van de vakantie samen met de meisjes maakte ik de sweater af, tekenen inbegrepen…