Doorgaan naar hoofdcontent

Goosebumps


Kippenvel, dat was het overheersende gevoel, die 5 juli 2015 !

Euh, was er dan iets speciaal te doen die dag ?

Neen, er was geen merkwaardige prestatie te zien in de Tour de France, er was ook geen speciaal natuurfenomeen aan de gang, maar mijn oudste kind en mezelf begaven ons naar Arras, naar het Mainsquarefestival om haar vormselkado om te zetten in een -hopelijk-spetterend optreden van Sam Smith. Dat Oscar and the Wolf en Mumford and Sons er ook optraden was louter toeval.

De Sam had vorige zomer wat stemproblemen en zegde alle optredens tot en met Werchter af ... Fingers crossed dus of hij er zou zijn ! We kozen een festivalkapsel en weg waren we !


Aan de ingang van het festivalterrein al wat hilariteit bij een dame die condooms uitdeelde aan de festivalgangers... We kregen er geen, wel extra oordopjes :-)

Kleine ontgoocheling ook dat de festivalbandjes enkel voor diegene waren die een driedaags ticket hadden gekocht. 

Alhoewel ik niet van plan was om haar ook maar één seconde uit het oog te verliezen, spraken we een punt af waar we elkaar zouden terugvonden als we elkaar kwijt waren en gingen we voluit voor een hamburger met frietjes (de broodjes van oma waren al op tijdens de autorit, het alom gekende schoolreisfenomeen)

Het Mainsquarefestival in Arras is overzichtelijk met twee podia en een schaduwrijke omgeving (enfin, mijn aanwezigheid op Pukkelpop 2011 indachtig, zijn bomen op een festival bij onweer dan weer niet zo'n goed idee), bovendien was het de derde dag van het festival en vonden veel festivalgangers het een uitstekend idee om wat langer in hun tent (of bed) te blijven hangen.

Tijdens het optreden van de eerste groep (lokale Franse band, een grote indruk hebben ze niet nagelaten), moesten we al schuilen voor de regen in de Coca-Cola tent, waar ik me liet meesleuren in het ballenbad (en ja er zijn foto's van, niet voor publicatie vatbaar!).

Rudimental werd gesmaakt, Oscar and the Wolf verwaaide een beetje, want de spanning begon te stijgen voor Sam Smith om 20.30 uur. Klokslag 19.00 uur stonden we op de derde rij, om 19.45 uur begon ze echt zenuwachtig te worden: ga ik er wel iets van zien, ga ik niet platgedrukt worden ... Allemaal exzct dezelfde vragen als er door mijn hoofd spookten😉

Een bende Britten stelden voor om haar op de schouders te nemen bij de eerste nummers ... Maar die had een pint in zijn handen, ik zag al scenario's waar ik ze van de grond ging moeten rapen, maar zijn bloednuchtere vriendin en moeder stelden me 'gerust' ... En dan om 20.30 uur klonk een klok van een stem en keeg enkel Sam Smith nog aandacht van mijn dochter ...

Haar gezicht spreekt boekdelen, niet ? 
Aangezien die brave Brit opnieuw zin had in een pintje, werd ze na meer dan drie nummers terug op begane grond gezet, op de eerste rij !!! En uiteraard heeft hij gezwaaid naar haar !!!! Sam Smith, hé!

Euh, Mumford and sons was ook schitterend, maar eerlijkheidshalve ... Het was zowel voor moeder als dochter genoeg geweest ! Na de laatste noten van de Sons lieten we Pharell voor wat hij  was en keerden we huiswaarts ...

Ze wil volgend jaar drie dagen gaan !!

Een tiener in huis, i like it, en als het eens moeilijk gaat, Ella, we will always have Arras 😉

Reacties

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …