Doorgaan naar hoofdcontent

Land of Confusion ...

Dit zou een post geworden zijn over de taakverdeling in ons gezin, in navolging van deze post ....

Maar we werden (opnieuw) wakker in een wereld waarin haat en vernieling werd gezaaid door enkelingen, dit keer akelig dicht bij onze deur ... 

'Paris s'éveille' krijgt een andere weerklank en 13 november 2015 is opnieuw een droevige markering in de geschiedenis.

Ik ben opgegroeid in volle koude oorlog, waar 'de Russen' de aartsvijand waren en waar de dreiging van een atoomoorlog mij nachtenlang heeft wakker laten liggen ...De idee van rode telefoons en rode knoppen, kernkoppen, een ijzeren gordijn was soms zo overweldigend en toen het ijzeren gordijn viel leek iedereen te geloven in een toekomst zonder oorlog ...

9/11 sloeg een stevige barst in dit geloof, maar toch ... New York heeft een nieuwe skyline en de wereld een nieuwe vijand.

London, Madrid en nu Parijs ... Gechoqueerd is eigenlijk nog licht uitgedrukt en de zin om een muur om je eigen wereld op te trekken is groot. 

'Grenzen sluiten', 'dreigingsniveau optrekken'... , het zijn ook termen waar onze opgroeiende kinderen mee geconfronteerd worden en ook ik vraag me af hoe ik hen daartegen kan beschermen, hoe ik hen gerust kan stellen ...

Dus werd er gepraat deze ochtend, over de Syriëstrijders in Parijs: over hoeveel kans er was dat dit ook bij ons zou gebeuren (weinig), over hoeveel kans wij of iemand van de familie erbij zou zijn (weinig), over hoe dit komt (geloof, maar dan op extreme manier), over dat niet elke moslim een potentiële Syriëstrijder is, over hoelang de oorlog in Syrië al duurt, over dat oorlog iets van alle tijden is ... 

Veel vragen waarop je als ouders wellicht meer dan eens moet toegeven dat je het antwoord zelf niet weet ... 

Maar ook werd er gepraat over hoop en een rotsvast geloof dat niet elke mens verdorven is en het dus niet nodig is om voor altijd thuis te blijven en angst te hebben ... 

De komende dagen zullen we de meisjes misschien wel eens extra hard knuffelen en instoppen. 

De nachtmerries zijn dezelfde, de vijanden anders, de antwoorden even complex ...


Too many men

Too many people

Making too many problems
And not much love to go round
Can't you see
This is a land of confusion.
This is the world we live in
And these are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in. 


Land of Confusion -Genesis

Noot voor de lezers van de late jaren negentig en tweeduizend: het apparaat aan het begin van de clip is een VHS-speler, just saying.


Reacties

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …

In Dreams

Alhoewel de tekst van deze song erg melancholisch is, vind ik de song erg rustgevend ...  De stem van Roy Orbison, de intro, het kabbelen van de melodie en de hoge eindnoten ... Chills !
Om de killere herfstavonden door te komen, maakte ik de Charlene sweater uit de laatste editie van La Maison Victor. Ik vind deze editie echt een top nummer ... Had ik de tijd, ik maakte elk model !
Op de sneak peak van La Maison Victor had ik deze al gezien en hem onmiddellijk mentaal gepind ... De zacht vuilroze nicky velours vond ik opnieuw bij De Strek te Ledeberg. Laat je niet afschrikken door de carnavalsstoffen bij het binnenkomen, maar deze winkel heeft ook een leuke collectie trendstoffen in huis aan een scherpe prijs. Voor deze streelzachte nicky velours betaalde ik 10,00 EUR per meter !
Ik weet niet meer precies hoe breed de stof was, maar 1m 50 was ruim voldoende om de sweater te maken 
Op de laatste namiddag van de vakantie samen met de meisjes maakte ik de sweater af, tekenen inbegrepen…