Doorgaan naar hoofdcontent

A touch of orange

Geen verwijzing naar een liedjestekst deze keer, maar wel een verwijzing naar de dresscode voor mijn man op evenementen van zijn werk.

Dieter werkt bij ING, bij ons thuis ook gekend als 'de oranje bank' of 'de bank met de leeuw en de clown' ... Dit zijn de uitspraken van de meisjes toen ze klein waren over de werkgever van mijn man. 'De clown' verwijst naar de clown die ooit eens aanwezig was op een personeelsfeest en de meisjes (toen 5 en 3) dachten dat die daar elke dag rondliep ...

In de 18 jaar dat hij daar werkt hebben we dan ook al een aardige verzameling oranje gadgets verzameld: oranje balpennen, een oranje sporttas, een aantal oranje regenjasjes, uiteraard een oranje paraplu, oranje handdoeken, oranje t-shirts, oranje wieleroutfits en loopshirts, oranje luidsprekertjes en powerblocks ... You name it, we have got it in orange !

Sinds de bank sponsor is van de Rode Duivels, zijn daar gadgets in de nationale driekleur bijgekomen, al dan niet met 'a touch of orange'.

Op recepties van de bank doen sommige personeelsleden dan ook de moeite om hun kledij aan te vullen met 'a touch of orange' : een das (met leeuwtjes), een uurwerk, kousen, manchetknopen, sjaaltje of oorbellen... Er zit kennelijk een strategisch plan achter: "We mikken bij ING niet enkel op tevreden klanten, maar op klanten die promoter worden van ING. Door een duidelijk zichtbare positionering van het merk over alle verschillende touchpoints (niet alleen extremely digital maar ook extremely personal) tonen de werknemers hun betrokkenheid bij het merk. Employee promotership als voorbeeld voor client promotership". De slides zijn op eenvoudig verzoek beschikbaar... 

Op het Nieuwjaarsconcert (één van de zeldzame gelegenheden waar ik meega (mag en wil)) had ik een oranje jurk aangetrokken (wees gerust, erg subtiel) en was ik dus zijn 'touch of orange'. Hijzelf had zijn wit zelfgemaakt hemd aangetrokken, me happy.

Geïnspireerd door deze dresscode en deze en deze madam, die beiden een mooi hemd ineen zetten voor de wederhelft, maakte ik een nieuw hemd voor Dieter, met enkele accenten. Oranje accenten, 'a touch of orange', dus.

Zelfde patroon (slim fit) als hier, aangevuld met borstzakjes, overgetekend van een bestaand hemd en gewone manchetten. De stof komt van bij de Turk in de Sleepstraat te Gent en kostte 2,5 EUR per meter. In de winkel gebruikte de brave man deze stof om zijn tafel met kassa te bedekken, ik zag er onmiddellijk een hemd in.
De knoopjes recycleerde ik opnieuw van een oud, versleten hemd. De versteviging (Vlieseline H180, zwart - 10 cm) meegerekend, betaalde ik dus ongeveer 7 EUR voor het hemd !

Alles werd netjes doorstikt.

Meneer mocht het hemd aandoen en gezellig naar de cyclocross kijken, terwijl ik enkele foto's nam :






Ik zoek intussen verder naar leuke, betaalbare hemdstofjes. Het liefst met niet te veel fuss, want mijn man houdt niet van al te drukke prints, teveel kleur en bloemen. Streep door mijn rekening om ooit eens een herenhemd in Libertystof te maken ...

Het tweede hemd zal al veel vlotter in elkaar, alleen weer wat gepruts om de kraag en manchetten goed te krijgen, maar oefening baart kunst.

Het hemd zal wellicht niet gedragen worden op de bank, daarvoor is het net iets te casual. Misschien meer iets voor 'casual Friday'.

Wellicht zal er in de komende weken wat minder genaaid worden, er staan grote schilderwerken op het programma bij ons thuis. Ik hou mijn hart vast, maar heb er vertrouwen in dat we tevreden zullen zijn met het resultaat...


Reacties

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …