Doorgaan naar hoofdcontent

Yellow

Geel draag ik niet vaak, maar als ik het draag mag het knallen.

Halsoverkop was ik dan ook verliefd geworden op de prachtige stof van Marieleoniestock van bij (alweer) Mondepot. Je moest snel zijn en ik bestelde maar 1,5 meter, want ik had niet onmiddellijk een project in mijn hoofd. Vorig jaar deze tijd was ik namelijk druk bezig met deze en deze jurken...

Duizend keer heb ik de stof in mijn handen gehad en tientallen projecten passeerden de revue, maar het klikte niet tussen de stof en het patroon.

Ook de Chloë had al op tafel gelegen, maar de schrik om een patattenzak (of Yellow Submarine) te maken, net zoals een collega in de naailes (niet mijn opinie, maar van haarzelf na uren hard werk), was te groot en bovendien had ik eigenlijk net iets te weinig stof om comfortabel te zijn.

En eigenlijk had ik vorig jaar hier (de oorbellen kocht ik daar ook!) een Chloë-achtige mantel gekocht in zwart-wit. Een oversized model in maat 38, is voor mij de perfecte (lente)jas, jammergenoeg heb ik hem begin september ergens in het Gerechtsgebouw te Gent laten liggen en vond ik hem uiteraard niet terug bij de verloren voorwerpen.

Ik wou een mantel voor het doopsel van Isaura. Enter stof en search voor het meest geschikte patroon. En daar verscheen de Chloë terug op het toneel.

De puzzel van de patroondelen werd gelegd en het lukte. Nipt, heeeeeel nipt. Geen doorlopende prints, wel zakken uit dezelfde stof, vier centimeter korter en het beleg in twee delen, net zoals hier amper zichtbaar voor het niet-getrainde oog.

De stof was een ramp om te verwerken: na het knippen van de patroondelen, diende ik alles twee keer te overlocken, anders had ik geen stof meer, zo rafelen ... 

Maar perfect van kleurenpalet: soms gaan schoonheid en gemak dan ook niet samen.

Enkele foto's (fotograaf van dienst: Ella) voor een casual/sportieve look:













Geniet nog van een zonnige zondag !
De bijpassende jurk is al geknipt ;-)




 





Reacties

  1. Heel geslaagde versie. Staat je supergoed!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zukken schoontje! Een meevaller he, ik had en heb ook serieus twijfels over dat patroon. De jouwe mag er alvast wezen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Waw, dat staat je echt beeldig! Ik wil er ook zo ene!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Straalt zoveel zonnestralen uit, veel dragen hoor want je staat er heel mooi mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh kei mooi! Zo belangrijk dat de klik er is, anders wordt het toch niet gedragen (hier toch). Dit klikt alvast Super goed!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …