Doorgaan naar hoofdcontent

Wild horses

Song uit opnieuw 1987, wat blijkbaar voor mij een muzikaal topjaar was (proest).

As the sun goes down on the arizona plain
and the wind whistles by like a runaway train
hey hey hey it's a beautiful thing
well it's me and you and a flatbed truck
my heart kicking over like a whitetail buck
hey hey hey in the middle of spring

You can cut me deep
you can cut me down
you can cut me loose 
don't you know it's okay
you can kick and scream
you can slap my face
you can set my wheels on a high speed chase
hey no matter what you do

Wild horses could not drag me away from you
Wild horses could not drag me away from you


Terwijl anderen in hun pen kropen om te reageren op de stok die de voorzitster van een politieke partij in het hoenderhok gooide over de moederschapsrust en de verdeling van deze tussen moeder en vader, zat ik rustig achter mijn naaimachine om de Aster-trui te maken uit het laatste nummer van La Maison Victor in het vierde stofje van de Eva Mouton Collectie van Bambiblauw. 

Niet dat het onderwerp me niet raakt of bezighoudt, ik kan me alleen niet druk maken over een 'voorstel', waarbij het overduidelijk is dat zij het maatschappelijk debat op gang wil trekken en dit vorm wil geven door uw en mijn mening erover te horen, maw in plaats van haar medewerkers op pad te sturen en u te ondervragen, spreekt zij de pers aan, drukken zij wat uitspraken, die al dan niet wat aangedikt worden en krijgt zij binnen de halve dag feedback ... Mission geslaagd, denk ik dan zo.

Een kind zet je wereld op zijn kop, of het nu het eerste, tweede, derde of negende is. Elke zwangerschap, bevalling en kind zijn anders, zodat ook per definitie elke periode van moederschapsrust anders is. 

We willen allemaal solidair zijn, maar willen tegelijk een individuele benadering hebben, 'want we zijn toch zo uniek'. Dit lijken mij twee tendenzen te zijn die soms moeilijk te verzoenen zijn. Hoe creëer je samenhang tussen mensen die allemaal hun eigen beleving hebben en hoe ga je de eigen beleving in de verf zetten, zonder de samenhang tussen de mensen in een maatschappij kapot te maken. 

Feit is dat ondanks alle quota aan de top het nog niet zwart ziet van de vrouwen, we nog geen vrouwelijke premier gehad hebben en vooralsnog de machtigste persoon ter wereld (aka the president of the USA) geen vrouw is en mensen (lees: vrouwen) liever voor een clown stemmen dan voor een vrouw ... (het is uiteraard niet zo zwart/wit: de reputatie van de genaamde HC kan er wellicht ook voor iets tussen zitten).

Ik spreek uiteraard alleen voor mezelf, maar als ik eerlijk ben is de enige rem om mijn professionele ambities waar te maken, niet mijn kinderen of partner geweest, maar wel mijn eigen angst en onzekerheden een slechte advocate/moeder te zijn ... Dus in plaats van een rondje Gwendolien of elkaar-bashen zouden we beter krachten bundelen (liefst met een cavaatje of GT erbij) om het voor een volgende generatie makkelijker te maken. 

Eens je dit doet, wie weet waar die 'Wild Horses' je wel brengen ... en dromen van een ideale wereld moet !




Stof: Eva Mouton ism Bambiblauw te verkrijgen bij De Stoffenkamer, ook de grijsblauwe boordstof
Patroon: Aster uit La Maison Victor 2016- editie 3 mei-juni
De Aster-trui nu: ik voegde onderaan 5 cm toe, anders veranderde ik niets ! 

De stof heb ik al bewierookt. 

Ik vond de inspiratie voor de foto's op mijn eigen camera: deze foto hadden Ella en Roos deze week na schooltijd zelf genomen: 





Reacties

  1. oh, geweldig..... ik zoek al een tijdje naar een geschikte stof. Jij hebt ze blijkbaar al gevonden! heel tof

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Heaven is a Place on Earth

Wat doe je als een knieblessure roet in jouw vakantieplannen gooit ?  Juist, nieuwe plannen maken ! De roadtrip door Scandinavië werd vervangen door een staycation van twee weken, een midweek in de Provence en een weekje op onze favoriete vakantieplek in Italië.  De eerste week vakantie zit er bijna op: Parc Astérix met nonkel Frank (aanrader !), met Opa Jan op Heidi (de rollercoaster ;-)) in Plopsaland De Panne, samen met Oma Lily, nonkel Frank, Arianne, Isaura, tante Leen en nonkel Bram ... Woensdag deed iedereen zowat z'n eigen ding, donderdag werd er gefietst met Les Flammes Rouges, de nieuwbakken lokale damesfietsclub (we zoeken nog leden !) ... en vandaag gingen we met de meisjes dicht bij huis wat chillen met de grote C ! Tijd om foto's te nemen van mijn Carriejurk voor Ella.  Het adresje: Bar Rage, één van de drie zomer Pop-up bars van Aalter en omstreken.  Een klein stukje heaven on earth ...


Herkenbare 'moves' voor ouders van tieners *proest*

 De Mocktail Ba…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …