Doorgaan naar hoofdcontent

Goosebumps


Kippenvel, dat was het overheersende gevoel, die 5 juli 2015 !

Euh, was er dan iets speciaal te doen die dag ?

Neen, er was geen merkwaardige prestatie te zien in de Tour de France, er was ook geen speciaal natuurfenomeen aan de gang, maar mijn oudste kind en mezelf begaven ons naar Arras, naar het Mainsquarefestival om haar vormselkado om te zetten in een -hopelijk-spetterend optreden van Sam Smith. Dat Oscar and the Wolf en Mumford and Sons er ook optraden was louter toeval.

De Sam had vorige zomer wat stemproblemen en zegde alle optredens tot en met Werchter af ... Fingers crossed dus of hij er zou zijn ! We kozen een festivalkapsel en weg waren we !


Aan de ingang van het festivalterrein al wat hilariteit bij een dame die condooms uitdeelde aan de festivalgangers... We kregen er geen, wel extra oordopjes :-)

Kleine ontgoocheling ook dat de festivalbandjes enkel voor diegene waren die een driedaags ticket hadden gekocht. 

Alhoewel ik niet van plan was om haar ook maar één seconde uit het oog te verliezen, spraken we een punt af waar we elkaar zouden terugvonden als we elkaar kwijt waren en gingen we voluit voor een hamburger met frietjes (de broodjes van oma waren al op tijdens de autorit, het alom gekende schoolreisfenomeen)

Het Mainsquarefestival in Arras is overzichtelijk met twee podia en een schaduwrijke omgeving (enfin, mijn aanwezigheid op Pukkelpop 2011 indachtig, zijn bomen op een festival bij onweer dan weer niet zo'n goed idee), bovendien was het de derde dag van het festival en vonden veel festivalgangers het een uitstekend idee om wat langer in hun tent (of bed) te blijven hangen.

Tijdens het optreden van de eerste groep (lokale Franse band, een grote indruk hebben ze niet nagelaten), moesten we al schuilen voor de regen in de Coca-Cola tent, waar ik me liet meesleuren in het ballenbad (en ja er zijn foto's van, niet voor publicatie vatbaar!).

Rudimental werd gesmaakt, Oscar and the Wolf verwaaide een beetje, want de spanning begon te stijgen voor Sam Smith om 20.30 uur. Klokslag 19.00 uur stonden we op de derde rij, om 19.45 uur begon ze echt zenuwachtig te worden: ga ik er wel iets van zien, ga ik niet platgedrukt worden ... Allemaal exzct dezelfde vragen als er door mijn hoofd spookten😉

Een bende Britten stelden voor om haar op de schouders te nemen bij de eerste nummers ... Maar die had een pint in zijn handen, ik zag al scenario's waar ik ze van de grond ging moeten rapen, maar zijn bloednuchtere vriendin en moeder stelden me 'gerust' ... En dan om 20.30 uur klonk een klok van een stem en keeg enkel Sam Smith nog aandacht van mijn dochter ...

Haar gezicht spreekt boekdelen, niet ? 
Aangezien die brave Brit opnieuw zin had in een pintje, werd ze na meer dan drie nummers terug op begane grond gezet, op de eerste rij !!! En uiteraard heeft hij gezwaaid naar haar !!!! Sam Smith, hé!

Euh, Mumford and sons was ook schitterend, maar eerlijkheidshalve ... Het was zowel voor moeder als dochter genoeg geweest ! Na de laatste noten van de Sons lieten we Pharell voor wat hij  was en keerden we huiswaarts ...

Ze wil volgend jaar drie dagen gaan !!

Een tiener in huis, i like it, en als het eens moeilijk gaat, Ella, we will always have Arras 😉

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hello

Wel hello again ...  Het is lang geleden dat hier nog iets is verschenen. Een hele lente, zomer en herfst gingen voorbij zonder bloggen. De zin was er niet, noch om foto's te nemen van werkstukken, noch om teksten te schrijven over het maakproces.  Langzaam merk ik dat blogs uitdoven en overgenomen worden door Instagramposts. Een beetje jammer voor de lezer die geïnteresseerd is in het wel en wee van een naaister, breister, bakster ...  Maar een blog onderhouden, daar kruipt tijd in, maar ook veel 'goesting', om het met de woorden van Gwendolyn Rutten te zeggen. En dat laatste ontbrak dus vaak... De wintermaanden zijn traditioneel breimaanden bij mij. Hygge, heet dat tegenwoordig ...  Naast twee truien voor Dieter, een nieuwe No Frills trui voor Roos, een Stockholmslipover (een debardeur) en een bijpassende haarband, breide ik sinds september 2020 ook een zalige trui voor mezelf: de Woodwardia pullover uit Pom Pom Quarterly nr 28 (The Botanical Issue).  Ik leerd...

Orinoco Flow (Sail Away)

De vorige edities van Fibremood indachtig, waarbij het me niet lukte om deel te nemen aan de Linkparty met een naaisel (vorige keer breide ik de #fibremoodbliss), koos ik voor het meest eenvoudige patroon: de #fibremoodafra: een t-shirt met boothals en driekwart mouwen.  Leuk detail: vanaf nu zullen de pdf-patronen zowel beschikbaar zijn met als zonder naadwaarde. Persoonlijk zou ik voor jurken, broeken, bloezen en rokken voor mezelf kiezen voor de versie zonder naadwaarde, omdat dan de aanpassingen makkelijker te maken zijn, maar voor een simpel t-shirt en kindernaaisels is een patroon met naadwaarde dan weer wat werk uitgespaard.  Ik denk vooral dat het kwestie van gewoonte is: als graag werkt met Angelsaksische patronen, zal je wellicht een gat in de lucht springen van blijdschap met deze mededeling, als je niet binnen de standaard maattabellen valt (zoals yours truly) zal de naadwaarde erbij tekenen, gewoon onderdeel van het naaiproces blijven.  Maar bij de A...

Summer in the City

It's getting hot in here ...  Neen, das ander nummer, maar je voelt het in de lucht: de zomer hangt er in !  De rokjes en jurkjes worden korter, de panty's kunnen eindelijk in de kast blijven liggen, sandalen worden opgeblonken, de barbecue uitgerold ...  Een heerlijke tijd om wasgoed te drogen, een ramptijd voor hooikoortspatiënten (waarvan ik er helaas eentje ben), een zalige tijd om te genieten op een terras tot in de kleine uurtjes ... Catch my drift ? In de nieuwste editie van Fibre Mood #5 staan er opnieuw enkele leuke designs om jouw zomergarderobe aan te vullen.  Ik kreeg de kans om het patroon Rosalie te maken.  Alhoewel dit de ideale tienerjurk is, besloot ik om deze voor mezelf te maken. De eerste foto's toonden deze jurk namelijk ook op een 'voller' model en ik was verkocht ! De tencel jeans die ik bij Pieke Wieke kocht om een Taylor jurk (uit Fibre Mood #4) te maken, kreeg een andere bestemming en ik een nieuwe lievelings zom...

(It's Not Easy ) Bein' Green

Een groene maxijurk, een groen Pola, dat had ik mijn hoofd na het verschijnen van Fibremood #3.  Ik maakte eerst een testversie van de jurk, omdat er nogal veel stof in kruipt en je voor een leuke viscose toch al snel meer dan 15,00 EUR per meter betaalt ... Met net 3 meter teststof kon ik er een midiversie uitkrijgen, die je hier kan terugvinden . Ik volgde haar aanwijzingen om de jurk wat korter te maken en liet ook de manchetten en zakken vallen. Maar de definitieve jurk zou dus groen zijn en lang ! Toen we half april in Milaan waren, werd er geen stof geshopt en ook in de webwinkels vond ik geen groene viscose die beantwoordde aan mijn wensen ... het moest echt fel groen zijn en boho-stijl uitstralen.  Half mei was ik op een maandag voor het werk in Kortrijk en wie Kortrijk zegt, zegt Harelbeke en wie Harelbeke zegt, zegt In Den Beer !  De dames van In Den Beer zitten sinds het begin van dit jaar in een nagelnieuwe winkel, maar leveren nog steeds deze...