Doorgaan naar hoofdcontent

Goosebumps


Kippenvel, dat was het overheersende gevoel, die 5 juli 2015 !

Euh, was er dan iets speciaal te doen die dag ?

Neen, er was geen merkwaardige prestatie te zien in de Tour de France, er was ook geen speciaal natuurfenomeen aan de gang, maar mijn oudste kind en mezelf begaven ons naar Arras, naar het Mainsquarefestival om haar vormselkado om te zetten in een -hopelijk-spetterend optreden van Sam Smith. Dat Oscar and the Wolf en Mumford and Sons er ook optraden was louter toeval.

De Sam had vorige zomer wat stemproblemen en zegde alle optredens tot en met Werchter af ... Fingers crossed dus of hij er zou zijn ! We kozen een festivalkapsel en weg waren we !


Aan de ingang van het festivalterrein al wat hilariteit bij een dame die condooms uitdeelde aan de festivalgangers... We kregen er geen, wel extra oordopjes :-)

Kleine ontgoocheling ook dat de festivalbandjes enkel voor diegene waren die een driedaags ticket hadden gekocht. 

Alhoewel ik niet van plan was om haar ook maar één seconde uit het oog te verliezen, spraken we een punt af waar we elkaar zouden terugvonden als we elkaar kwijt waren en gingen we voluit voor een hamburger met frietjes (de broodjes van oma waren al op tijdens de autorit, het alom gekende schoolreisfenomeen)

Het Mainsquarefestival in Arras is overzichtelijk met twee podia en een schaduwrijke omgeving (enfin, mijn aanwezigheid op Pukkelpop 2011 indachtig, zijn bomen op een festival bij onweer dan weer niet zo'n goed idee), bovendien was het de derde dag van het festival en vonden veel festivalgangers het een uitstekend idee om wat langer in hun tent (of bed) te blijven hangen.

Tijdens het optreden van de eerste groep (lokale Franse band, een grote indruk hebben ze niet nagelaten), moesten we al schuilen voor de regen in de Coca-Cola tent, waar ik me liet meesleuren in het ballenbad (en ja er zijn foto's van, niet voor publicatie vatbaar!).

Rudimental werd gesmaakt, Oscar and the Wolf verwaaide een beetje, want de spanning begon te stijgen voor Sam Smith om 20.30 uur. Klokslag 19.00 uur stonden we op de derde rij, om 19.45 uur begon ze echt zenuwachtig te worden: ga ik er wel iets van zien, ga ik niet platgedrukt worden ... Allemaal exzct dezelfde vragen als er door mijn hoofd spookten😉

Een bende Britten stelden voor om haar op de schouders te nemen bij de eerste nummers ... Maar die had een pint in zijn handen, ik zag al scenario's waar ik ze van de grond ging moeten rapen, maar zijn bloednuchtere vriendin en moeder stelden me 'gerust' ... En dan om 20.30 uur klonk een klok van een stem en keeg enkel Sam Smith nog aandacht van mijn dochter ...

Haar gezicht spreekt boekdelen, niet ? 
Aangezien die brave Brit opnieuw zin had in een pintje, werd ze na meer dan drie nummers terug op begane grond gezet, op de eerste rij !!! En uiteraard heeft hij gezwaaid naar haar !!!! Sam Smith, hé!

Euh, Mumford and sons was ook schitterend, maar eerlijkheidshalve ... Het was zowel voor moeder als dochter genoeg geweest ! Na de laatste noten van de Sons lieten we Pharell voor wat hij  was en keerden we huiswaarts ...

Ze wil volgend jaar drie dagen gaan !!

Een tiener in huis, i like it, en als het eens moeilijk gaat, Ella, we will always have Arras 😉

Reacties

Populaire posts van deze blog

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …