Doorgaan naar hoofdcontent

Brussels by night -Sprout to be Brussels

De werkgever van mijn man heeft iets met kunst en een eigen Kunstencentrum waar op regelmatige basis tentoonstellingen worden georganiseerd.

De expo van Peter Kogler was mij opgevallen in het Journaal en ik was dan ook enthousiast toen Dieter me voorstelde om hem te vergezellen op het afsluitende event van de Week van de Ondernemers op de expo.

Het fileleed van vorige donderdag konden jullie volgen op mijn IG-account.

Het was het leed echter dubbel en dik waard ! Kijken jullie maar mee:




De expo is nog te bezichtigen tot en met 19 juni 2016 in het Kunstencentrum van ING te Brussel, Koningsplein 6. Verdere praktische info, vind je hier (check zeker de mobiliteitstips).

De tentoonstelling heeft een aangepaste kids explorationstour, net zoals de meeste andere Brusselse musea.

Vlakbij vind je trouwens het Muziekinstrumentenmuseum, dat ook nog op mijn 'must visit'-lijstje staat.

Doen, zou ik zeggen, met de kinderen en koppel er gerust een stadsbezoek aan Brussel aan !

Brussel is immers zoveel meer dan Manneken Pis, het Koninklijk Paleis en de Avenue Louise.

Een viertal jaar geleden deden we een stadsbezoek aan Brussel met de kinderen en ze spreken er nog over: we reden met de wagen tot aan het Natuurhistorisch Museum (info vind je hier), na het bezoek met als hoogtepunt de skeletten van de dinosaurussen en de dinoburger in het restaurant van het musuem, namen we de metro naar het Jubelpark om een wandeling door het park te maken, een ijsje te eten op het gras en vandaar de tram te nemen naar het Trammusuem, om vandaar uit de historische tram te nemen voor een rondrit. 

Onze wagen hadden we laten staan aan het Natuurhistorisch Museum (wat misschien niet helemaal katholiek was), maar eigenlijk hadden we de trein moeten nemen naar Brussel, want dan begint het avontuur voor de kinderen al onmiddellijk (met de bijhorende broodjes, die één seconde nadat de trein vertrokken is, willen verorberd worden), is vriendelijker voor het milieu en de mobiliteit in Brussel. Moet je in elk geval niet de vermaledijde Léopold II-tunnel (en OMG, de Grotten van Han liggen er properder bij dan deze tunnel) door, waar ik donderdag toch wel een uurtje doorbracht. Tijd genoeg om je af te vragen welk betonblok er nu al dan niet naar beneden gaat komen ...

Met Jozefien ging ik al eens met de trein naar Brussel (enfin, van 2001 tot 2009 ging ik elke dag met de trein naar Brussel :-) - in 2013 dus opnieuw, om Dieter te gaan vergezellen, voor wat weet ik niet meer) en in afwachting van de afspraak met hem, namen we de metro naar het centrum, wandelden we vanaf het Marnixgebouw (hoofdzetel ING in de Troonstraat), langs het Koninklijk Paleis, naar Manneke Pis en terug naar de Marnix door de Matongé-wijk. We hadden ons stappendoel meer dan gehaald !


zie ze glunderen !

Eten deden we toen in één van de vele restaurantjes in de buurt van de Chaussée d'Ixelles. Dit is mijn persoonlijke favoriet: Deuxième Elément, Sint-Bonifaceplaats te Elsene, maar in deze buurt vind je zeker iets naar je goesting en smaak ... Reserveer misschien best op voorhand, want de resto's in die buurt zijn (zeker in de werkweek) erg in trek bij de bankiers en andere businessklanten, die er meestal gaan lunchen.

Voor het 'Brussels by Night' kan ik je niet verder helpen, maar in de hoofdstad vind je zeker en vast een kamer of b&b (of airbnb), die je voor een schappelijke prijs onthalen als koningen. Ook het nachtleven in Brussel is zeker verre van dood: vorige donderdag kwamen we in het stappen naar de wagen alvast enkele leuke terrasjes tegen, waar muziek klonk en waar de aanslagen wellicht nog niet vergeten zijn, maar doorgespoeld werden met een glas en het leven gevierd werd met vrolijke muziek ...

Voor shoppingtips met kinderen, moet je op haar blog zijn ...

Brussel, veel meer dan de plaats waar je werk is, veel bereikbaarder dan je denkt en met stip een (grondiger) bezoekje waard ! #sprouttobebrussels 




Reacties

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

She

We hebben elkaar ontmoet door een gemeenschappelijke passie: naaien en babbelen.
Ze kwam naar de naailes met een maxi-cosi gevuld met schattigheid en zowat twee jaar later heeft ze een tweede hoopje schattigheid op de wereld gezet.
Gisteren gingen we met het naaigroepje, dat als een verlengde van de naailes is ontstaan, op babybezoek met zelfgemaakte pakjes ... Elena is trouwens al de tweede baby die we in het naaigroepje mochten verwennen met zelfgemaakt moois. In juni was Loes aan de beurt, maar haar zonnehoedjes raakten niet op de blog ...
Dit was mijn pakje:


Dit pakje bestond uit een haarband (volgens dit patroon, maar dan vier centimeter ingekort en in katoen)

Een gebreid pakje volgens een patroon uit een babyboekje van Katia Garens. Het gebruikte katoen was de rest van dit project en kocht ik bij Julijasshop.  Ik had nog een volledige streng liggen en nog wat bolletjes en dit bleek meer dan voldoende voor het pakje in 6 maand. 
De knoopjes kwamen uit mijn voorraad. 
Een bloesje…

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…