Doorgaan naar hoofdcontent

Lemon

Mantel voor doopfeest check, jurk was ook check !

Een miniem restje van de stof van de mantel werd overlocked en bewaarde ik in mijn tas om -wanneer de gelegenheid er was- stof te kopen voor een bijpassende jurk.

Die vond ik in In den Beer te Harelbeke. Een limoengeel fris katoentje met wat stretch had de juiste kleur.

Ik had een model van een jurk in mijn hoofd van mijn favoriete kledingmerk, maar wegens tijdsgebrek koos ik toch voor het meest eenvoudige patroon ooit: de (nu al iconische) Harlequin-jurk van La Maison Victor uit het allereerste nummer.

Mijn naaijuf is geen grote fan van deze jurk in haar originele versie in het tijdschrift: het model mist taillering op de rug voor de meeste dames met ronde vormen en daarom raadt ze de cursisten aan het achterpand van de jurk niet aan de stofvouw te leggen , maar in twee delen te maken, eventueel met een (blinde) rits op de rug, waardoor er een natuurlijke kromming ontstaat en je op de rug kan tailleren, indien nodig.

Ook diende ik wat aanpassingen te maken aan de boezem: de jurk is nu eenmaal getekend (staat ook als aanbeveling in het tijdschrift) voor dames met een minder volle boezem dan ondergetekende. In zowel de middenvoor als de middenachter moest ik 2 cm extra voorzien (op mijn normale maat, die ik steeds volgens de maattabel bij LMV moet uittekenen), waardoor het nu op de boezem perfect valt, maar in de taille en op de heupen te breed was. Na ettelijke centimeters terug in te nemen, kreeg ik de perfecte kromming naar de taille en de heupen. Niet te strak, maar zeker niet te los, kwestie van je troeven in de kijker te zetten, niet je 'flaws'.

Ook de lengte van het oorspronkelijk patroon werd voor mij zo'n 10 cm ingekort.

Met dit basispatroon kan je verschillende afwerkingen aan de hals (diep décolté, minder diep décolté, boothals, splitje) voorzien.

De jurk van Nathalie Vleeschouwer nog in gedachten, koos ik voor een splitje. Door het splitje werd een rits dan weer overbodig.

De jurk werd niet gevoerd en de armen werden afgewerkt met biais.

Gelukt ? Oordelen jullie zelf maar :

Smile, Depoorter !

Photobombed ! Hemd Dieter: patroon Knipmode 11/2013, stof: Indenbeer, zelfde patroon als hier en hier



Een stralende zon, een gedoopte die geen kik gaf bij het doopsel zelf, trotse familieleden ... kortom dé ingrediënten voor een fijne dag ! Mijn broer nam nog enkele foto's, maar die zijn bedoeld voor een ander (professioneel) spannend project !

Deze post heette eerst 'Big Yellow Taxi', maar bleek toch niet bij de inhoud te passen. Maar deze song heeft wel één van de mooiste, ritmische zinnen en alleen daarom al het vermelden waard:

"They paved paridise to put up a parking lot" Just love the ryth'm in that sentence.

Een tweede, helemaal andere versie van de Harlequin is bijna af en zal hier zeker ook geblogged worden !


Reacties

Een reactie posten

Laat je iets achter ? Ik lees het met veel plezier want ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden !
Wil je mij een vraag stellen, mail dan gerust naar depoorter.katrien@gmail.com !

Populaire posts van deze blog

Moonstone

Ik had het wat lastig de laatste tijd ... Ondernemen op mijn eentje blijkt gepaard te gaan met hoogtes en met laagtes, een opleiding volgen en kinderen grootbrengen erg intensief, maar super interessant. Alle balletjes in de lucht houden en blijven focussen op 'the bigger picture' blijkt geen sinecure te zijn en dan durft de eeuwige twijfelaar in mij de bovenhand te krijgen ... Maar wat in dit gehele proces wel duidelijk is, is dat ik mijn werk nodig heb om creatief te kunnen zijn en omgekeerd. En de opleiding ('Bemiddeling in burgerlijke en handelszaken') belooft wat meer creativiteit te brengen in mijn werk, hetgeen ik tot nu toe wat miste in mijn dagelijkse bezigheden.  Eind deze maand volgt er alvast een nieuwe uitdaging, namelijk studeren voor een examen, zodat ik vanaf december mijn advocatenpraktijk kan aanvullen met een praktijk als (erkend) bemiddelaar ... Deze vooruitzichten geven dan weer zuurstof aan mijn slabakkende naaiactiviteiten ... Raar toch hoe een …

1999

Tonight i'm gonna party like it's 1999 ...
Waarbij het voor Prince een vooruitblik was toen hij dit zong, kunnen we al heel wat jaren terugblikken ... 
2017, het jaar van de breuk in mijn knie en in mijn professioneel leven, maar vooral het jaar van opstaan, veerkracht en geloof in mijn eigen kracht (alhoewel het al dik oktober was toen dit kwam te dagen *proest*) !
Er werd gehuild, getoast, gebreid, voorzichtig gestapt, terug met de wagen gereden, nog eens gehuild, terug gelachen, op de nagels gebeten van de spanning, gesupporterd, out of the comfortzone gestapt, met de kop tegen de muur gelopen, nog eens gevallen, gerelativeerd, gestudeerd, alweer gelachen, genaaid ... en zoveel meer ! Kortom geleefd ! 
Ik feest, net als op Kerst (die blog ik binnenkort wel eens), in een zelfgemaakte outfit: een Elsa blouse en een Kirsty rok (allebei patronen uit La Maison Victor). 
De Elsa blouse (La Maison Victor, editie september-oktober 2016) was mijn tweede project van de naailes, na d…

Hips don't Lie

Over ondergoed schrijven, das net zoals over kousen schrijven: ik had niet gedacht dat ik het ooit zou doen *proest*. 
Ik maakte vorige week dus mijn eerste onderbroek op basis van de Play Pants van Madeit Patterns en de aanpassingen van Ik ben Vink
De eerste onderbroek was voor Jozefien. Toen Ella deze zag, wou ze er ook ene. Intussen hebben ze er beiden een drietal en merkte ik dat gewone tricot het beste resultaat geeft qua pasvorm en draagcomfort. Alleen Roos is nog niet overtuigd ...
Ik maakte er met en zonder pijpjes en er verschenen er al een aantal op mijn IG-account (@sterrenstofbykatrien). 
Ideaal voor restjesverwerking van tricot, alleen mogen de restjes niet te klein zijn, leerde ik ook ...
Dat de restjes van de Paper Pigeons Ice Pink niet zomaar in de restjesbak zouden verdwijnen en vrij snel een project zouden vinden, was al vrij snel duidelijk. Ook was duidelijk dat er nog voldoende stof over zou blijven om iets voor Jozefien te maken. Het werden twee stuks ...
Play P…

Africa

Param pampam parampam paaaaaaaaaaam

De nieuwste La Maison Victor vond ik op het eerste zicht niet zo spectaculair: een beetje 'been there, done that' ...
Enkele dagen ervoor had ik enkele beelden gezien van Magdalena Collection, met als blikvangers een midi rok en lange broek in Afrikaanse print. In plaats van naar de winkel te spurten, wandelde ik naar mijn stoffenkamer, want enkele jaren geleden had mijn 'moeke' (zo noem ik mijn mama nog steeds) haar kasten opgeruimd en mij twee lappen Afrikaanse stof meegegeven, die ze zelf ongeveer 20 jaar (of is het al 25 of 30 jaar, time flies when having fun) geleden kocht tijdens hun (papa was ook mee) reis naar Kenia en Tanzania. De link met het Fez-patroon werd snel gelegd. 
De stof is redelijk stug en doorzichtig (de kwaliteit lijkt nog het best op linnen) maar ik was niet meer te houden: één van de twee lappen zou een Fez-broek worden !



Ik nam -zoals steeds- maat 42 over, maar wel met een klein hartje ... Een broek is toch …